چکیده مقاله
طبق اصل ۹۶ قانون اساسی ، مصوبات مجلس شورای اسلامی پس از تائید شورای نگهبان مبنی بر عدم تغایر با قانون اساسی قابلاجراست و طبق اصل ۹۴ همان قانون، این عدم تغایر باید به تصویب اکثریت همه اعضای شورای نگهبان برسد با توجه به مفهوم دواصل فوق می توان چنین نتیجه گرفت که اگر عدم مغایرت قانون عادی با قانون اساسی به تائید شورای نگهبان رسید، این قانونقابل اجراست و از لحاظ مغایرت با قانون اساسی عاری از هرگونه ایراد است اما هدف اصلی محقق در این پژوهش این بوده که بابررسی قانون حمایت از اطفال و نوجوانان اثبات نماید : برخی از مواد این قانون که در تاریخ ۱۳ / ۳ / ۱۳۹۹ به تائید شورای نگهبانرسیده است ، مغایر با قانون اساسی بوده ، درنتیجه شورای نگهبان به خوبی به این وظیفه خود عمل ننموده و قانون مذکور با اینکهدر برخی مواد صراحتا مغایر با قانون اساسی است ، به تائید شورای نگهبان رسیده و اجرائی شده است فلذا هیچگاه نمی توان بصورتقاطع اظهار داشت، قانون حمایت از اطفال و نوجوانان که توسط شورای نگهبان پالایش گردیده ، لزوماهیچ مغایرتی با قانون اساسیندارد بلکه شورای نگهبان، حداقل در راستای تصویب این قانون کارایی لازم را نداشته، به وظیفه قانونی خود عمل ننموده و اینفرضیه در این پژوهش اثبات گردیده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ائی دستجردی، عمارخان،1400،قانون حمایت از اطفال و نوجوانان در آئینه قانون اساسی،هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی30 خرداد 1400