قوانین موجر و مستاجر در ایران

چکیده مقاله

یکی از مواردی که همیشه بحث برانگیز بوده و همواره درصد زیادی از پرونده ها را چه در دادگاه و چه در شورای حل اختلاف به خوداختصاص داده است مسئله اجاره نامه ها و مالک و مستاجر می باشد دو گروه موجر و مستاجر از دوطقبه اجتماعی در مقابل هم قرا رگرفته اند و در این میان قوانینی از طرف قانونگذار باید بین این دو گروه حاکمیت نماید که عدل و عدالت بین این دوقشر جامعه بر قرا رگردد قانون گذاری در مورد روابط موجر و مستاجر از جمله مسائل بسیار پیچیده ای می باشد از یک طرف مستاجر که غالبا از قشرمتوسط و ضعیف جامعه هستند در پی چانه زنی با موجر و در طرف دیگر بال بودن هزینه های ساخت و تعمیرات ساختمان برای موجرینقانون گذار را با چالش های خاص خودش مواجه کرده است، زیرا نقش بسیار مهمی در رشد و توسعه اقتصادی و حفظ نظم و ثبات جامعهرا در بر دارد در این رابطه چهار قانون اصلی تاکنون مورد تصویب واقع شده است قانون مدنی مصوب ۱۸ / ۲ / ۱۳۰۷ ، قانون روابطموجرومستاجر مصوب ۲ / ۵ / ۱۳۵۶ ، قانون روابط موجر و مستاجرمصو ب ۱۳ / ۲ / ۱۳۶۲ و قانون روابط موجر و مستاجرمصوب ۲۶ / ۵ / ۱۳۷۶ قانون گذار در اخرین قانون موجر و مستاجر سعی در یکسان کردن قانون حاکم بر اجاره و پرهیز از پراکندگی قوانین گوناگون حاکم درجامعه می باشد نوع پژوهش مطالعاتی و کتابخانه ای می باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

جمشید پناهنده شهرکی

حقوق،واحد میمه،دانشگاه آزاد اسلامی،میمه،ایران

حمیدرضا پناهنده شهرکی

حقوقدان ، کارشناس ارشد حقوق خصوصی

نوید پناهنده شهرکی

دانشجوی کارشناسی حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابادان

پناهنده شهرکی، جمشید و پناهنده شهرکی، حمیدرضا و پناهنده شهرکی، نوید،1400،قوانین موجر و مستاجر در ایران،هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هشتمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی14 آبان 1400