شباهت و تفاوت های حقوقی و فقهی مجوز بهره برداری اجباری و فرانشیز

چکیده مقاله

فرانشیز از جمله ترتیبات قراردادی و تجاری است که در راستای توانمند ساختن در امر توسعه، ساخت، تولید و توزیع کالا و خدمات م ی باشد، در یک نظام فرانشیز، فرانشیز دهندگان و فرانشیز گیرندگان ارتباطات وابسته ای به یکدیگر دارند قرارداد فرانشیز ضمن دارا بودن شباهتهایی جزئی، در پاره ای از موضوعات دارای تفاوت هایی با قرارداد لیسانس می باشد، بدین منظور در این مقاله، به بررسی شباهت و تفاوت های حقوقی و فقهی قرارداد فرانشیز و مجوز بهره برداری اجباری پرداخته می شود در فرانشیز، حق الامتیاز بیشتر است تا عوض استفاده از علامت؛ در لیسانس تاکید بر تولید است اما در فرانشیز بیشتر اهداف بازاریابی یعنی مرحله پس از تولید مد نظر است؛ لیسانس علامت تجاری بیشتر در خصوص تجارت های جا افتاده و تثبیت شده است در حال ی که فرانشیز در بازرگانی نوپا و رو به رشد کاربرد بیشتری دارد، در لیسانس علامت تجاری اغلب انتقال بهبود در تولید، از سو ی یکی از طرفین به دیگری منوط به توافق جداگانه ای است اما در فرانشیز از امتیاز دهنده انتظار می رود که پیشرفت های خود را به عنوان جزء لاینفک قرارداد و بدون نیاز به مذاکرات دیگری، در اختیار امتیاز گیرنده بگذارد علی رغم اینکه بسیاری از مقررات داخلی، تسهیل کننده فرانشیز است، باز شرایط لازم برای جذب این شیوه در ایران وجود ندارد لذا پیشنهاد می شود در حقوق ایران با تصویب قوانین جدید و پژوهش بیشتر در این زمینه، گامی نو در جهت پیشرفت و شناسایی هر چه بیشتر با قراردادهای مالکیت معنوی از جمله قرارداد فرانشیز برداشته شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

اکرم داغ برضی

دانشجوی کارشناسی ارشد حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران مرکزی، ایران

�اغ برضی، اکرم،1400،شباهت و تفاوت های حقوقی و فقهی مجوز بهره برداری اجباری و فرانشیز،نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات نهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی29 بهمن 1400