مسئولیت مدنی ناشی از درمان

چکیده مقاله

یکی از مسائل مهم موردبحث در حقوق امروز، مسئولیت مدنی پزشکان است در حقوق تطبیقی مسئولیت مدنی پزشک اصولا مبتنی بر نظریه تقصیر است؛ یعنی پزشک هنگامی مسئول و مکلف به جبران خسارت وارده به بیمار شناخته میشودکه تقصیر او به اثبات رسیده باشد قانون مدنی و قانون مسئولیت مدنی ۱۳۳۹ نسبت به مسئولیت مدنی پزشکان ساکت است؛ ولی در قانون مجازات اسلامی مقرراتی به آن اختصاص یافته است در حقوق تطبیقی مسئولیت مدنی پزشک اصولا مبتنی بر نظریه تقصیر است؛ یعنی پزشک هنگامی مسئول و مکلف به جبران خسارت وارده به بیمار شناخته می شود که تقصیر او به اثبات رسیده باشد این راه حل علاوه بر هماهنگی با قواعد عمومی مسئولیت مدنی، با مصلحت بیمار و جامعه قابل توجیه است با وجود این، در قانون مجازات اسلامی ظاهرا مسئولیت محض یا بدون تقصیر پزشک، به پیروی از قول گروهی از فقهای امامیه پذیرفته شده که قابل انتقاد می نماید، هرچند که قاعده یاد شده با پذیرش شرط برائت از ضمان شرط عدم مسئولیت تعدیل شده است البته تحصیل برائت از ضمان، پزشک را از مسئولیت به طور کامل معاف نمی کند؛ زیرا در این فرض نیز با اثبات تقصیر، وی مسئول و مکلف به جبران خسارت خواهد بود قانون مجازات مصوب ۱۳۹۲، رکن «تقصیر» را نیز بر مبانی اثبات مسئولیت مدنی پزشک افزود در نتیجه، امروزه دیگر پزشک مسئول از پیش تعیین شده ی زیان های احتمالی بر بیمار قلمداد نمی شود و اثبات تقصیر ضرورت دارد همچنین اخذ برائت از جایگاه یگانه ی قبلی خویش فرو افتاده و با تفسیر منطقی قانون جدید می توان دریافت که دیگر هیچ اهمیت عملی ندارد در این مقاله، با قیاس حکم قانون فعلی مجازات اسلامی با قوانین سابق بر آن، تحول صورت گرفته درباره ی مسئولیت مدنی پزشک ارزیابی می شود بدین منظور از مطالعه ی تطبیقی، دیدگاه علما و نویسندگان حقوقی و تفسیر منطقی قانون بهره گیری شده است روش این مقاله تحلیلی توصیفی است