چکیده مقاله
مسئله شناسایی در حقوق بین الملل جایگاه بسیار مهمی دارد زیرا در نظم نوین جهانی و نقش راهبردی سازمان ملل متحد در اینخصوص، برخورداری از مزایای نظام نوین حقوق بین الملل مستلزم شناسایی نهاد مربوطه مطابق مقررات حقوق بین الملل می باشد مزایایی که گاها یک تابع منفعل را به تابعی فعال ارتقا می دهد شناسایی جنبش های آزادیبخش نقشی غیر قابل انکار در تبدیلشدن این جنبش ها به سازمان هایی فعال ایفا نموده است از همین رو می توان بیان داشت بر خلاف اثر شناسایی در مورد کشورهاکه واجد اثر اعلامی است، در مورد سازمان های آزادیبخش این اثر بیشتر واجد اثر تاسیسی می باشد سازمان های آزادیبخش که نسخهارتقا یافته جنبش های آزادیبخش می باشند حاصل شناسایی نهادهای منطقه ای و بین المللی می باشند این شناسایی که درراستای عملی نمودن حق تعیین سرنوشت ملتها می باشد، دربردارنده تکالیفی برای سازمان آزادیبخش مربوطه نیز خواهد بود بههمین دلیل می توان بیان داشت مسئله شناسایی سازمان های آزادیبخش از دو منظر مزایا و تکالیف قابل ارزیابی است از سوی دیگربر خلاف شناسایی کشورها که تابع شرایط معینی است، در خصوص سازمان های آزادیبخش وضعیت متفاوت است چرا که شناساییاین سازمانها عمدتا توسط سازمان های منطقه ای صورت می پذیرد و متعاقب شناسایی از سوی سازمان های منطقه ای در سازمان مللنیز بسته به موقعیت سازمان آزادیبخش مورد تایید نهادهای سازمان ملل قرار می گیرد در این پژوهش چگونگی شناسایی اینسازمان ها، آثار شناسایی با تاکید بر سازمان آزادیبخش فلسطین و نیز به بررسی رای دیوان بین المللی دادگستری در خصوص نقضموافقتنامه مقر توسط ایالات متحده آمریکا ناشی از نقض حقوق هیئت نمایندگی سازمان آزادیبخش فلسطین که از اثرات شناساییسازمان مذکور می باشد پرداخته خواهد شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عفری، شاهو و توحیدی، احمد رضا،1401،شناسایی سازمان های آزادیبخش در نظام حقوق بین الملل با نگاهی بر شناسایی سازمانآزادیبخش فلسطین (از رویکری پسا استعماری تا رویکرد نوین حقوق بشر و حقوقبشردوستانه)،دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و علوم قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و علوم قضایی17 آذر 1401