چکیده مقاله
اقدامات جاری در زمینه افزایش بهره وری انرژی ، تثبیت و کاهش انتشار گازهای گلخانه ای به ویژه دی اکسید کربن در راستای دستیابی به توسعه پایدار در سطح قابل قبولی نبوده و نیازمند اقدامات بیشتری است از اینرو شناخت عوامل موثر بر بهره وری کربن به عنوان نماینده انرژی جهت ارزیابی سیاست ها و راهبردها ضروری است اثر کارایی و اثر ساختاری را میتوان به عنوان مهم ترین عوامل مؤثر در این زمینه در نظر گرفت در این مطالعه با توجه به تفاوت میزان اثر گذاری کارایی و ساختاری در هریک از بخش ها، اقتصاد ایران به شش بخش «خانگی، تجاری و عمومی» ، «صنعت»، «حمل و نقل» ، «کشاورزی»، «پالایشگاهی» و «نیروگاهی» تقسیم شده است و اثرات مذکور طی سال های 1380 1394 در سه دوره پنج ساله مورد بررسی قرار گرفته اند یافته های تحقیق نشان می دهد که پس از بخش پالایشگاه دو بخش صنعت و کشاورزی حساسیت و کشش بیشتری برای تغییرات در بهروری کل نسبت به سایر بخش ها دارند این در حالی است که سه بخش «حمل و نقل» ، «نیروگاه» «خنگی، عمومی و تجاری» کشش کمتری نسبت به تغییرات نشان می دهند و در این میان نیز بخش «حمل و نقل» نسبت به دو بخش نیروگاهی و خانگی از کشش بیشتری برخوردار است لذا برای مثبت شدن اثر ساختاری میتوان سهم ساختاری بخش هایی همچون پالایشگاه و صنعت و کشاورزی را افزایش داد یا به عبارتی انرژی بیشتری را به این سمت هدایت کرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�بدلی، قهرمان و نجاتی، حمیدرضا و نوروزی خوشمردان، علی اکبر،1399،تحلیل تجزیه ای شاخص بهره وری کربن در اقتصاد ایران: به تفکیک بخش های کلان اقتصادی،چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی مدیریت، تجارت جهانی، اقتصاد، دارایی و علوم اجتماعی25 آذر 1399 · تهران