چکیده مقاله
ر این پژوهش هدف بر آن است که به لزوم و یا عدم لزوم اخذ برائت از شخص بیمار در بری شدن شدن پزشک از صدمات واردهبه بیمار صحبت شود و قرائتی نو از مسئولیت مدنی پزشکان ارائه کند که بر اساس آن نظامی خردپسندانه، عادلانه و دقیق ازمحتوای فقه استنباط شود ودر آن،از اخذ رضایت یا بری الذمه شدن پزشک در صورت وجود اذن و سلسله مراتب قانونی و فقهیصاحبان اذن، و نظریات فقهای متقدم و متاخر و تحلیل مواد قانونی مرتبط هر یک به تفصیل سخن گفته و مبانی فقهی اقداماتپزشکی، را بیان می نماید در این پژوهش ابتدا با استفاده از منابع کتابخانه ای و مقالات معتبرپژوهشی، به شیوه مقایسه ای انجامشد و سپس با روش توصیفی تحلیلی مستندات گردآوری شده بررسی گردید بدیهی است علاوه بر کتب،مقالات،رساله ها،پژوهشگراز نظرات فقها و حقوقدانان در راستای تبیین هدف پژوهش بهره مند شده است، پژوهش حاضر بیان می نماید که یکی از مسائلمهم در حقوق و فقه اسلامی، مسئولیت مدنی پزشکان است،بررسی روابط میان بیمار و پزشک و آشنایی بیماران به حقوق خود،باپیشرفت روزافزون تکنولوژی و ارتقای سطح آگاهی مردم گسترش یافته است،لکن آنچه بیش از پیش مورد توجه قانون گذار قرارگرفته ،جبران خسارت ناشی از اعمال پزشکی است ،در قانون مجازات اسلامی ۱۳۷۵ ، مسئولیت محض پزشک، به پیروی از قولبرخی فقهای امامیه پذیرفته شده است،سوال اساسی اینجا مطرح می شود که آیا این مسئله با پذیرش شرط برائت از ضمان، باعثعدم مسئولیت و ضمان طبیب می شود؟ وادله ضمان پزشک حاذق مقصر چیست؟ در ادامه به این نتیجه دست خواهیم یافت که درحقیقت تحصیل برائت از ضمان زمانی موردقبول واقع می شود که پزشک در انجام امر طبابت کوتاهی و تقصیر نداشته باشد و هرگاهپزشکی از شرط برائت از ضمان برخوردار باشد، این شرط مجوز بی احتیاطی و بی مبالاتی وی نیست
کلیدواژهها
نویسندگان
فائزه عظیم زاده اردبیلی
دکترا و دانشیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه امام صادق ع تهران،ایران
سحر لایق
دانشجوی دکتری رشته فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه امام صادق ع تهران، ایران
شیوه ارجاع
�ظیم زاده اردبیلی، فائزه و لایق، سحر،1403،ضمانت اجراهای مسئولیت مدنی پزشک بر اساس دیدگاه فقها و قوانین موضوعه،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی4 آبان 1403