چکیده مقاله
خیار یک حق مالی است و ذوال خیار می تواند آن را اسقاط نماید مساله ای که امروزه در این باره مطرح است, این است که در مبایعه نامه ها و اسناد رسمی, شرطی با عنوان «سقوط کافه خیارات» گنجانده شده است و غالبا متبایعین بدون هیچ تغییر یا اظهارنظ ری سند مزبور را امضا می کنند حال گاهی با علم اقدام به امضای سند می نمایند که مشکلیپیش نمی آید, اما گاهی نسبت به آن جاهل هستند, یعنی یا سند را نمی خوانند یا اینکه می خوانند ولی مفهوم اینشرط را متوجه نمی شوند ولی با این وجود آن را امضا می کنند مقاله پیش رو با استفاده از روش تحلیلی استنباطی,این مساله را بررسی کرده است و ثابت شده که اولا شرط سقوط کافه خیارات از نظر فقهی و حقوقی, مشروع وصحیح است, اما با توجه به اینکه شرط سقوط برخی خیارات مانند خیار تخلف وصف و خیار تدلیس, با موانعی مواجهاست, شرط فوق نسبت به خیارات مذکور تخصیص می خورد ثانیا اگر شخصی ادعای جهل نسبت به مفهوم شرطمذکور یا جهل به مفاد سند مشتمل بر این شرط را داشته باشد, چنانچه جهل در حق او ممکن باشد, قول او با قسممقدم می گردد و در صورتی که جهل در حق او ممکن نباشد, قول او پذیرفته نمی شود مگر اینکه بر ادعای خود بینهاقامه نماید و آن را ثابت کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�مالی گلنشینی، سیدسهیل،1403،مطالعه و بررسی اسقاط کافه خیارات در فقه و حقوق،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی4 آبان 1403