چکیده مقاله
جایگاه شکل گرایی در اعمال حقوقی به اندازه پیشینه اعمال حقوقی است اصل رضایی بودن اصل آزادی شکل اظهار اراده در عملحقوقی تا اواخر قرن نوزدهم به عنوان یکی از اصول حقوقی مسلم به شمار می رفت، اما در ابتدای قرن بیستم، شکل گرایی اصالتتشریفات روندی رو به رشد پیدا کرد که در نظام های حقوقی غربی از آن به عنوان نوزایی شکل گرایی یاد می شود این تحول درحالی است که در جامعه حقوقی کشور ما هنوز از مزایا و ارز شهای اصل رضایی بودن گفته می شود تصورات مربوط به شکل گراییدر جامعه حقوقی ایران دارای مفهومی مضیق است که با مقتضیات و نیازهای صنعتی و تجاری امروزی هم سو نبوده و در مقابل آنقرار دارد اما با توجه به مفهوم نوین شکل گرایی و مزایایی که در مقایسه با اصل رضایی بودن عقود در روابط معاملاتی امروزی دارد،با مداقه در قوانین مختلف در می یابیم که قانونگذار هنگام قاعده گذاری بر برخی روابط حقوقی از اصل رضایی بودن عدول کرده وبه سمت شکل گرایی پیش رفته است؛ به خصوص روابط حقوقی ای که نسبتا نوظهور قلمداد می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�هقانی، رامین،1403،نقش شکل گرایی در اعمال حقوقی،نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات نوزدهمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی4 آبان 1403