مبانی فقهی شورا و رای اکثریت

چکیده مقاله

شورا عبارت است از استفاده از آرا و نظریات دیگران به منظور پی بردن به نظریات آنها و یاری جستن از نظریات در دستیابی هر چه بهتر و بیشتر به حقیقت و رفع شک و تردید که از دیرباز در جوامع اسلامی و غیر اسلامی مورد توجه بوده و در دین مبین اسلام نیز بارها به آن اشاره و تاکید گردیده است و تعداد زیاد شوراهای تصمیم گیری که از پایین ترین سطوح نظام شروع شده و در مهمترین مراکز قدرت سیاسی نیز مشاهده می شوند، به وضوح بیانگر اهمیت فوق العاده شورا در حقوق اساسی و نظام سیاسی جمهوری اسلامی ایران می باشد بدون شک توجه فراوان قانون اساسی به نظام شورایی، ریشه در بینش اسلامی داشته و روایات متعددی در باب مشورت بیان شده است، لیکن در اعتبار یا عدم اعتبار رای اکثریت نظریه های مختلفی وجود دارد که موافقان اعتبار، به ادله ای مانند بیعت، شورا و روایات خاص تمسک کرده اند در مقابل، گروه دیگری ضمن خدشه در ادله آن ها یا اقامه ادله ای که بر عدم اعتبار رای اکثریت داللت دارد مانند آیات مذمت اکثریت در قرآن، به مخالفت با اعتبار رای اکثریت پرداخته اند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

مهدی اسلامی

سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری مشهد

مهدی تویسرکانیان

سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری مشهد

محمدرضا معین پور

سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری مشهد

امیر قدیرزاده

سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری مشهد

حسین عبداللهی

سازمان ساماندهی مشاغل شهری و فرآورده های کشاورزی شهرداری مشهد

�سلامی، مهدی و تویسرکانیان، مهدی و معین پور، محمدرضا و قدیرزاده، امیر و عبداللهی، حسین،1404،مبانی فقهی شورا و رای اکثریت،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی20 فروردین 1404