چکیده مقاله
در جوامع معاصر، حمایت از زنان قربانی خشونت نه تنها ضرورت اخلاقی، بلکه الزامی حقوقی و اجتماعی است که نهادهای حاکمیتی، بهویژه نیروی پلیس، موظف به اجرای آن اند نقش پلیس در مواجهه با خشونت علیه زنان، صرفا محدود به واکنش های کیفری نیست، بلکه ابعاد گسترده ای از پیشگیری، حمایت، و بازپروری قربانیان را در بر می گیرد در ایران، سیاست های اجرایی در این حوزه، علی رغم برخی پیشرفت ها، همچنان با موانع قانونی، فرهنگی و نهادی روبه رو است که کارآمدی حمایت از زنان را به چالش می کشد در مقابل، استرالیا الگویی کارآمد و مترقی در این زمینه ارائه داده است که مبتنی بر مداخلات تخصصی، آموزش مستمر نیروهای پلیس، و تعامل میان نهادهای اجرایی و اجتماعی است این پژوهش، به شیوه های تطبیقی، سیاست های اجرایی پلیس ایران را با مدل استرالیا مقایسه کرده و کاستی های ساختاری، اجرایی و فرهنگی در نظام حمایت از زنان قربانی خشونت در ایران را مورد واکاوی قرار می دهد در این راستا، ضمن تحلیل قوانین و مقررات حاکم، به بررسی راهبردهای عملیاتی در هر دو کشور پرداخته شده است یافته های تحقیق نشان می دهد که موفقیت سیاست های اجرایی در استرالیا، نه تنها محصول تدوین قوانین حمایتی جامع، بلکه ناشی از رویکردی چندبعدی و هم افزا میان پلیس، نهادهای مدنی و دستگاه قضایی است در پایان، با بهره گیری از الگوی استرالیا، راهکارهایی برای ارتقای نقش پلیس در ایران پیشنهاد می شود؛ از جمله اصلاحات قانونی، ایجاد واحدهای تخصصی در نیروی انتظامی، و آموزش هدفمند برای نیروهای پلیس اتخاذ چنین تدابیری می تواند زمینه ساز تحول در سیاست های حمایتی و کاهش خشونت علیه زنان در جامعه ایران گردد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سروبیگی، امیرحسین،1404،پلیس و حمایت از زنان قربانی خشونت: سیاست های اجرایی در ایران و مقایسه با مدل استرالیا،بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی20 فروردین 1404