چکیده مقاله
قرارداد هوشمند یک قرارداد دیجیتالی قابل رسیدگی و محاسبه بین دو یا چند طرف است که طرف سومی، یک عامل نرم افزاری است که می تواند حداقل یک یا چند بند آن را بررسی کند و اطمینان پیدا کند که شرایط قرارداد را طرفین قرارداد نقض نکرده اند لذا اجرای این گونه قراردادها در بستر اینترنت اشیاء، امنیت بالاتری را از حیث امضاء دیجیتال، خطاهای انسانی و به همراه خواهد داشت که هدف از انجام پژوهش حاضر نیز بررسی راهکاری برای رفع کاستی های قانونی در زمینه قراردادی هوشمند می باشد تا بتوان ملاحظات و اقدامات مقتضی برای آینده حقوقی متاثر از این قراردادها را تبیین نمائیم یافته های پژوهش حاکی از آن است که حقوقدانان قراردادهای هوشمند را منوط به استفاده از ابزارهای حقوقی برای انعقاد و اجرای آن، تائید و صحیح دانسته اند بنابراین می توان گفت قراردادهای هوشمند به تنهایی با چالش هایی همچون گواهی صحت امضاء، تدلیس و فریب در معامله و مواجه است که می توان جهت رفع این نواقص از سنسورهای اینترنت اشیاء همانند توکن گواهی صحت امضاء و استفاده نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�همئی، محسن،1404،ساختار فنی و حقوقی قراردادهای هوشمند مبتنی بر اینترنت اشیاء و چالش های حقوقی پیش روی آن،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404