سرچشمههایی نو از عدل و داد در شاهنامه

چکیده مقاله

شاهنامه، با شکوه ترین کتاب حماسی جهان، است که با وصف آفرینش گیتی آغاز می شود و با سقوط دودمان ساسانی و غلبه ی اعراب پایان می یابد، این کتاب عصاره و چکیده ی تمدن و میرات فرهنگی قوم ایرانی است و اگر چه کتابی حماسی است ولی فردوسی در آن از زندگی حرف می زند بنابراین هر آنچه در زندگی هست و اتفاق می افتد در این کتاب اثر ارزشمند هم هست، نیکی و زیبایی میطلبد، و روشنی و حقیقت میجوید او در پی عدالت و انسانیت است، و خواستار برابری و برادری، و جویای همدلی، همزیستی و همدردی البته نه از برای خود، که از برای مردم و ساختن جهانی که در آن، ارزش انسانها به لباس و ظاهر و تیپ و قیافه و مقام نباشد روح عدالت و انساندوستی، ترحم بر ستمدیدگان و رنجدیدگان را اصل اولیهی انسانیت میداند، و بارها از آن یاد کرده و همه بهویژه حاکمان را به آن توصیه نموده است؛ چه، یقین دارد انسانی راحت میمیرد و در زیر خاک آسوده میخسبد که مردم از او در امان باشند و هر چه را بر خود نمیپسندد بر دیگران نیز نپسندد فردوسی عدالت را وسیله ی اساسی آبادی هر کشور دانسته همگان را به داد دعوت می نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدجعفر پروین

مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد بهبهان و دانشکدهی علوم پزشکی بهبهان

پروین، محمدجعفر،1404،سرچشمههایی نو از عدل و داد در شاهنامه،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404