چکیده مقاله
پژوهش حاضر به بررسی جایگاه تحریم های هوشمند به عنوان مصداق فورس ماژور در تجارت بین المللی پرداخت با تحلیل تطبیقی نظام های حقوقی ایران و بین المللی، مشخص شد تحریم های هوشمند با دارا بودن ویژگی های «غیرقابل پیش بینی»، «خارج از اراده طرفین» و «غیرقابل اجتناب»، در چارچوب شروط کلاسیک فورس ماژور قابل بررسی هستند با این حال، ماهیت سیاسی این تحریم ها و تفاسیر ناهمگن قضایی، چالش های عمده ای در پذیرش آن ها ایجاد کرد کنوانسیون های بین المللی مانند CISG با معیارهای سختگیرانه، تنها در شرایط خاصی تحریم ها را مشمول فورس ماژور دانستند، در حالی که حقوق ایران به دلیل خلا تقنینی و نبود رویه قضایی منسجم، نیازمند توسعه استانداردهای همسو با تحولات جهانی شناخته شد اثبات رابطه علی بین تحریم و نقض تعهدات، به دلیل پیچیدگی تاثیرات غیرمستقیم تحریم ها، از موانع اصلی در دعاوی حقوقی بود پیش بینی پذیری تحریم ها در قراردادها نیز نقش تعیین کننده ای در رد ادعای فورس ماژور ایفا کرد از سوی دیگر، آثار حقوقی این تحریم ها شامل تعلیق تعهدات، تعدیل قراردادها و معافیت از خسارت بود، اما نبود چارچوب های یکپارچه، اجرای این آثار را با چالش مواجه ساخت اختلال در زنجیره تامین و کاهش اعتماد سرمایه گذاران از پیامدهای اقتصادی قابل توجه تحریم های هوشمند ارزیابی شد توصیه شد قانون گذاران با تدوین قوانین شفاف، تحریم ها را در چارچوب فورس ماژور تعریف کنند و فعالان تجاری با گنجاندن شروط اختصاصی در قراردادها، ریسک ها را مدیریت نمایند همکاری بین المللی برای توسعه پروتکل های مشترک و تقویت سازوکارهای تعدیل قراردادها، به عنوان راهکاری کلیدی برای حفظ تعادل میان الزامات سیاسی و نیازهای تجاری شناسایی شد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارع، علی و غنی، زینب،1404،فورس ماژور ناشی از تحریم های هوشمند در تجارت بین المللی،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404