مطالعه ی تطبیقی مقررات حاکم بر میانجیگری تجاری در حقوق ایران و انگلستان

چکیده مقاله

این پژوهش به بررسی تطبیقی مقررات حاکم بر میانجیگری تجاری در نظام حقوقی ایران و انگلستان می پردازد؛ مسئله اصلی، نبود قانون جامع و ضمانت اجرای کافی در ایران و تاثیر آن بر کارآمدی میانجیگری است؛ هدف، تحلیل نقاط ضعف و قوت هر دو نظام و ارائه ی راهکارهای اصلاحی برای تقویت جایگاه حقوقی میانجیگری در ایران است؛ روش تحقیق، توصیفی تحلیلی و گردآوری داده ها به شیوه ی کتابخانه ای انجام شده است؛ یافته ها حاکی از آن است که در حقوق انگلستان، شروط میانجیگری با پشتوانه ی قانونی حمایت شده و قابلیت اجرای سازش نامه ها تحت حقوق قراردادها و امکان صدور گزارش اصلاحی از سوی دادگاه ها مهیاست؛ درحالی که در ایران، نبود قانون مستقل، ضمانت اجرای سازش نامه ها را به موارد محدود رسمی منحصر نموده است؛ بر اساس تحلیل تطبیقی، پیشنهاد می شود قانون جامع میانجیگری در ایران به تصویب برسد که اصولی همچون اختیار، محرمانگی، توقف مرور زمان و عدم قابلیت استناد را تضمین نموده و امکان اجرای سازش نامه ها را تحت حقوق قراردادها فراهم سازد؛ همچنین باید امکان انتصاب میانجی به عنوان داور و درخواست گزارش اصلاحی پیش بینی گردد تا کارایی این نهاد در فیصله ی اختلاف های تجاری افزایش یابد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

امیرحسین محبی

دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران

جعفر نوری یوشانلوئی

دکتری حقوق خصوصی، دانشیار گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

محبی، امیرحسین و نوری یوشانلوئی، جعفر،1404،مطالعه ی تطبیقی مقررات حاکم بر میانجیگری تجاری در حقوق ایران و انگلستان،بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضای�

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و یکمین کنفرانس بین المللی مطالعات حقوقی و قضایی24 مرداد 1404