چکیده مقاله
اقلیم سواحل غربی دریای خزر، با ویژگی های بارز معتدل و مرطوب، همواره چالش ها و فرصت های منحصربه فردی را پیش روی شکل گیری معماری پایدار قرار داده است این پژوهش، با اتکا بر چارچوب نظری «تنظیم گر دینامیک»، به واکاوی سازوکارهای هوشمندانه معماری سنتی این منطقه در انطباق با شرایط اقلیمی می پردازد هدف اصلی، شناسایی و تحلیل استراتژی های کالبدی است که به بهینه سازی تبادل انرژی کنترل تابش و جذب حرارتی و مدیریت پویای شرایط رطوبتی و جریانات هوایی منجر می گردند تحقیقات میدانی و تحلیل عناصر معماری بومی، حاکی از به کارگیری نظام مند راهبردهایی است که بر مبانی «مهندسی انکسار انرژی» و «آرایش سامانه ای فضایی» استوارند سازوکارهایی چون کرسی چینی، به عنوان لایه ای حفاظتی در برابر رطوبت و عاملی در بهبود تهویه زیر کف، و همچنین پوشش های شیبدار سقف و ایوان های عمیق، نقش حیاتی در تنظیم ورودی انرژی خورشیدی و دفع موثر بارش ایفا می کنند ایوان ها، فراتر از یک عنصر تزئینی، به مثابه سپری دینامیک عمل کرده و فضاهای داخلی را از تابش مستقیم و جریان های شدید هوا محافظت می نمایند در حوزه مدیریت تلاطم باد، توپولوژی سازگار و سازماندهی سلسله مراتبی فضاها – از لایه های میانی تا فضاهای داخلی – به عنوان بافرهای موثری عمل کرده و از شدت باد می کاهند این ساختار فضایی، ضمن ایجاد سطوح مختلفی از محصوریت، تهویه طبیعی از طریق تهویه متقاطع را تسهیل می بخشد در نهایت، این مطالعه معماری غرب مازندران را نه به عنوان مجموعه ای از اجزای منفرد، بلکه به مثابه یک سیستم یکپارچه و زیست محور معرفی می کند که در آن، تعامل پویا میان کالبد و اقلیم، راهبردهای انطباقی هوشمندانه ای را به ارمغان آورده است این یافته ها، بر اهمیت درک عمیق از اصول طراحی اقلیم پذیر و ظرفیت نهفته در الگوهای بومی برای مواجهه با چالش های کنونی و آتی معماری پایدار تاکید می ورزند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�عبانی، علی اصغر و خانجانی، فائزه،1404،معماری در آغوش باد و باران: تحلیل راهبردهای طراحی اقلیم پذیر در سواحل غرب مازندران،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان