چکیده مقاله
رشد سریع شهرنشینی در دهه های اخیر، کلان شهرها را با چالش های متعددی از جمله افزایش تقاضا برای مسکن، گسترش پراکنده شهری، وابستگی فزاینده به خودروی شخصی و کاهش کیفیت محیط های سکونتی مواجه ساخته است در چنین شرایطی، توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی به عنوان یکی از رویکردهای نوین برنامه ریزی شهری مطرح شده است که با تاکید بر تمرکز فعالیت ها و تراکم در پیرامون ایستگاه های حمل ونقل عمومی، اختلاط کاربری ها و ارتقای دسترسی، می تواند زمینه تحقق توسعه شهری پایدار را فراهم سازد بر این اساس، هدف پژوهش حاضر تبیین نقش توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی در تامین مسکن پایدار در کلان شهرها و شناسایی مهم ترین مولفه های موثر در این زمینه است این پژوهش از نظر ماهیت کیفی و از حیث هدف کاربردی بوده و با رویکردی تبیینی–تحلیلی انجام شده است داده های پژوهش از طریق مطالعه اسنادی و بررسی منابع علمی و پژوهش های مرتبط گردآوری شد و تحلیل آن ها با استفاده از روش تحلیل تماتیک صورت گرفت تا مفاهیم و مضامین اصلی مرتبط با پیوند میان الگوی توسعه حمل ونقل محور و پایداری مسکن استخراج و طبقه بندی شود یافته های پژوهش نشان می دهد که تحقق مسکن پایدار در چارچوب توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی مستلزم تعامل مجموعه ای از عوامل کالبدی، عملکردی و نهادی است؛ به گونه ای که تمرکز تراکم در مجاورت ایستگاه های حمل ونقل عمومی، اختلاط کاربری زمین، تقویت دسترسی پیاده محور و کاهش وابستگی به خودرو می تواند به افزایش کارایی فضایی شهر، ارتقای کیفیت سکونت و بهبود عدالت فضایی منجر شود در مجموع، نتایج پژوهش بیانگر آن است که توسعه مبتنی بر حمل ونقل عمومی در صورت هم راستایی با سیاست های زمین و مسکن و برخورداری از حکمرانی شهری کارآمد، می تواند به عنوان راهبردی موثر در جهت تامین مسکن پایدار و ارتقای کیفیت زندگی در کلان شهرها مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
محمد مهدی تیموری
کارشناسی ارشد مدیریت شهری، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران
شیوه ارجاع
�یموری، محمد مهدی،1404،نقش توسعه مبتنی بر حمل ونقل (TOD) در تامین مسکن پایدار در کلان شهرها،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان