چکیده مقاله
کاهش نرخ باروری و افزایش جمعیت سالمند حالا یکی از جدی ترین چالش های توسعه پایدار ایران شده است الگوهایی مثل ابلاغ «سیاست های کلی جمعیت» ۱۳۹۳ توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی و «قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت» ۱۴۰۰ تصویب شده اند، ولی تجربه نشان داده در کنار سیاست های کلان و دستورات بالا دستی به تنهایی نمی شود به اهداف جمعیتی رسید واقعیت این است که باید به بستر شهری و سیاست گذاری محلی هم توجه بیشتری کرد این مقاله با رویکرد تحلیلی توصیفی، مفاهیم حکمرانی شهری، اقتصاد خانواده و شهر خانواده پذیر را کنار هم گذاشته و نقش شهرداری ها را در رشد جمعیت و حمایت از فرزندآوری بررسی می کند نتایج نشان می دهد خانواده ها فقط به مشوق های مالی ملی اهمیت نمی دهند؛ کیفیت حکمرانی شهری، دسترسی به خدمات اجتماعی، وضعیت فضاهای عمومی، قیمت مسکن و هزینه حمل ونقل شهری هم روی تصمیم ا شان برای فرزندآوری بی اثر نیست ۹ ۱۰ تحلیل ها و مطالعات پنج محور اصلی را برای نقش شهرداری ها مشخص می کنند: ۱ سیاست های مسکن و ثبات سکونتی،۲ گسترش خدمات مراقبتی و ایجاد تعادل بین کار و زندگی، ۳ طراحی و گسترش فضاهای عمومی ایمن و باکیفیت واز همه مهمتر دلنشین، ۴ حمل ونقل ایمن و آسان مناسب خانواده ها، و ۵ اقدامات فرهنگی و اطلاع رسانی محلی مقاله فوق همچنین به چالش های ساختاری شهرداری ها مثل کمبود منابع مالی، ضعف قوانین و نبود داده های محلی اشاره می کند و یک چارچوب عملیاتی «حکمرانی محلی خانواده محور» ارائه می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�وکلی، علی و توکلی، محمد جواد و عظیمی مهرآبادی، عادله،1404،نقش حکمرانی شهری در توسعه جمعیت و ترویج فرزندآوری چارچوب عملیاتی برای شهرهای ایران،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان