نقش هماهنگی سازمانی در بهبود کیفیت فضاهای شهری و مدیریت پروژه های شهرسازی

چکیده مقاله

هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش هماهنگی سازمانی در بهبود کیفیت فضاهای شهری و ارتقای مدیریت پروژه های شهرسازی است این مطالعه با اتخاذ رویکرد ترکیبی کیفی کمی و با تمرکز بر شناسایی مکانیسم های موثر در هماهنگی بین سازمانی انجام شد داده های مورد نیاز از طریق تحلیل اسناد بالادستی، مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۵ نفر از مدیران و متخصصان شهری و نیز پرسشنامه محقق ساخته که بین ۱۸۰ نفر از ذی نفعان پروژه های شهرسازی در دو شهر منتخب توزیع گردید، جمع آوری شد تحلیل داده های کمی با استفاده از نرم افزارهای SPSS و SmartPLS و از طریق مدل سازی معادلات ساختاری و رگرسیون، و تحلیل داده های کیفی با روش تحلیل محتوای تماتیک انجام پذیرفت یافته ها نشان می دهد که هماهنگی سازمانی تاثیر مستقیم، مثبت و معناداری بر بهبود کیفیت فضاهای شهری دارد ابعاد هماهنگی ساختاری و فرآیندی بیشترین سهم را در تبیین کیفیت فضاها داشته اند همچنین، فقدان نظام یکپارچه اطلاعاتی و چارچوب حقوقی مناسب به عنوان اصلی ترین موانع هماهنگی شناسایی شدند نتایج این مطالعه موید آن است که تقویت هماهنگی از طریق ایجاد شوراهای فرابخشی و پلتفرم های مدیریت دانش مشترک، می تواند به طور معناداری بر کارایی مراحل طراحی، اجرا و نگهداری پروژه های شهرسازی و در نهایت ارتقای کیفیت محیط های شهری موثر باشد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

خدیجه پاوندمهر

۱ کارشناس هماهنگی امور معاونتها و سازمانهای وابسته شهرداری رشت

پاوندمهر، خدیجه،1404،نقش هماهنگی سازمانی در بهبود کیفیت فضاهای شهری و مدیریت پروژه های شهرسازی،بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی،شیروان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات بیست و نهمین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و شهرسازی28 بهمن 1404 · شیروان