چکیده مقاله
بافت های فرسوده شهری به عنوان یکی از چالش های اساسی مدیریت شهری در ایران، نه تنها کیفیت زندگی ساکنان را به مخاطره می اندازند، بلکه به دلیل آسیب پذیری بالا، تهدیدی جدی برای ایمنی و پایداری شهرها محسوب می شوند پژوهش حاضر با هدف بررسی ویژگی ها و آسیب شناسی عوارض چندبعدی بافت های فرسوده و ارائه الگوی راهبردی مداخله، با استفاده از رویکرد ترکیبی کیفی کمی انجام شده است در بخش کیفی، با بهره گیری از روش تحلیل مضمون و انجام مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۲۰ نفر از خبرگان شامل مدیران شهری، کارشناسان برنامه ریزی، اساتید دانشگاه و نمایندگان ساکنان ، فرایند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام و ۴۲ کد اولیه در قالب ۸ مقوله محوری و نهایتا ۵ مضمون کلیدی به عنوان موانع اصلی احیای پایدار استخراج گردید در بخش کمی، این ۵ مضمون به عنوان معیارهای مدل تحلیل شبکه ای ANP تعریف شدند و سه گونه اصلی مداخله شامل «بهسازی»، «نوسازی» و «بازسازی» به عنوان گزینه های راهبردی، با استفاده از مقایسه های زوجی و نرم افزار Super Decisions، وزن دهی و اولویت بندی شدند یافته های کیفی نشان می دهد که مهم ترین موانع احیای پایدار به ترتیب عبارت اند از: «عدم مدیریت یکپارچه شهری» ۲۸۴/۰ ، «ناکارآمدی طرح های شهری» ۲۳۱/۰ ، «عدم هماهنگی و مشارکت موثر» ۱۹۸/۰ ، «ضعف در تامین مالی و سرمایه گذاری» ۱۶۳/۰ و «غفلت از رویکردهای دانش بنیان» ۱۲۴/۰ نتایج بخش کمی نیز نشان می دهد که راهبرد «بهسازی» با وزن ۴۲/۰ در اولویت نخست، «نوسازی» با وزن ۳۵/۰ در اولویت دوم، و «بازسازی» با وزن ۲۳/۰ در اولویت سوم قرار دارد بر اساس یافته ها، تغییر پارادایم از رویکرد صرفا کالبدی و تخریب محور به سوی بازآفرینی پایدار و انسان محور مبتنی بر حفظ هویت، مشارکت مردمی، مدیریت یکپارچه و دانش بنیانی، ضرورتی اجتناب ناپذیر است احیای موفق بافت های فرسوده، نیازمند عزم ملی، ساختار مدیریتی واحد، تامین مالی پایدار و مهم تر از همه، اعتمادسازی و مشارکت فعال ساکنان در تمامی مراحل برنامه ریزی و اجراست
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
محبعلی زاده، بهاره،1405،ویژگی ها، عوارض و آثار منفی در ساماندهی بافت های فرسوده شهری،سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری،بابل
ارائهشده در
مجموعه مقالات سی امین کنفرانس ملی مهندسی عمران، معماری و توسعه شهری31 تیر 1405 · بابل