چکیده مقاله
عدالت در سلامت از ارکان اساسی سیاست های ملی بهداشت محسوب می شود و به معنای کاهش یا حذف نابرابری های نظام مند و قابل اجتناب در دسترسی گروه های مختلف جمعیتی به خدمات درمانی است این نابرابری ها می تواند ریشه در عوامل اقتصادی، اجتماعی، جمعیت شناختی یا جغرافیایی داشته باشد این پژوهش بر پایه مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی، شامل مقالات، پایان نامه ها، گزارش های پژوهشی و اسناد رسمی، و همچنین بررسی نشست های تخصصی برگزارشده توسط نهادهای علمی طی دهه گذشته انجام شده است یافته ها نشان می دهد که با وجود اصلاحات و سیاست های پی درپی در بخش سلامت، از جمله طرح تحول نظام سلامت، همچنان مشکلاتی نظیر تفاوت در سطح برخورداری از خدمات درمانی در مناطق محروم، تبعیض جنسیتی در پوشش خدمات و فشار هزینه های کمرشکن بر خانوارهای کم درآمد باقی مانده است هرچند اقداماتی مانند کاهش هزینه های بستری تا حدی موفق بوده اند، اما شاخص های مرتبط با مشارکت عادلانه در تامین مالی نظام سلامت پیشرفت قابل توجهی نداشته اند نتیجه گیری نشان می دهد که تکرار کسری بودجه و ضعف در هماهنگی میان وزارتخانه های مرتبط از جمله بهداشت، رفاه و اقتصاد، دستیابی به عدالت در سلامت را دشوار کرده است در چنین شرایطی، اجرای کامل برنامه پزشک خانواده، تقویت نظام ارجاع و گسترش پوشش بیمه های درمانی می تواند به عنوان راهکاری کلیدی در جهت کاهش هزینه های مستقیم خانوار و ارتقای عدالت در دسترسی به خدمات سلامت مورد توجه قرار گیرد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�قیقت نیا، محمدرضا و امیری، حمیدرضا،1404،نقش بیمه های درمان در افزایش عدالت دسترسی به خدمات درمانی،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 مرداد 1404 · همدان