چکیده مقاله
در این پژوهش ما به تاثیر همگرایی ایران با سازمان کنفرانس کشورهای اسلامی پرداخته ایم نتایج این پژوهش نشان میدهد که در دهه ی ۱۹۵۰ عربستان سعودی برای مقابله با ناسیونالیسم ایرانی در زمان سلسله پهلوی و ملی گرایی عربی مصر به رهبری جمال عبدالناصر به فکر تاسیس سازمان کنفرانس اسلامی افتاد به همین منظور در سال ۱۹۶۹ اولین اجلاس سران کشورهای اسلامی را برپا کرد سازمان کنفرانس اسلامی فراگیرترین سازمان اسلامی با ۵۷ عضو اصلی و سه عضو ناظر از جمله بوسنی و هرزگوین، تایلند و آفریقای مرکزی است روش پژوهش با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و کمک گرفتن از نظرات اندیشمندان حوزه روابط ایران و کشورهای اسلامی مقالات علمی پژوهشی روزنامههای معتبر داخلی و خارجی همچنین کمک گرفتن از منابع کتابخانهای و استفاده از نظریه واقع گرایی تدافعی، نقش سازمان همکاری اسلامی در رفع تنشهای منطقه ای و جهانی ایران مورد واکاوی قرار گرفت یافته ها و نتایج پژوهش؛ مسئله اصلی در این پژوهش نشان میدهد ،که ایران هفتمین کشور از نظر وسعت سرزمینی و جمعیت در بین کشورهای عضو سازمان کنفرانس اسلامیست همچنین ایران به نوعی حلقه اتصال بین قدرتهای شرق و غرب عالم با جهان اسلام است اما آنچنان که باید از ظرفیت این سازمان در جهت همگرایی میان تهران و کشورهای اسلامی که دغدغه و مسئله امروز ملتهای منطقه است به خوبی نکرده است و همچنان از اهداف مدنظر سازمان که در اساسنامه آن مدون شده دور گشته و در حاشیه قدرت قرار گرفته و با ایجاد تنش با کشورهای منطقه از رشد و توسعه به دور مانده است
کلیدواژهها
نویسندگان
احمد رضائی
کارشناس ارشد علوم سیاسی
شیوه ارجاع
�ضائی، احمد،1404،نقش سازمان همکاری اسلامی در رفع تنشهای منطقه ای و جهانی ایران،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 مرداد 1404 · همدان