نقش مدیریت فضای سبز شهری در بهبود سلامت محیطی شهروندان (مطالعه موردی: رشت)

چکیده مقاله

پژوهش حاضر با هدف تبیین رابطه میان مدیریت اکولوژیک فضای سبز و ارتقای سلامت عمومی در شهرهای دارای اقلیم مرطوب انجام شده است علی رغم تاکید بر اهمیت فضای سبز، خلا مطالعاتی در زمینه هم پوشانی مدیریت اکولوژیک تاب آوری اقلیمی و عدالت اجتماعی در شهرهای شمالی ایران مشهود است این پژوهش با استفاده از روش شناسی آمیخته کمی کیفی ، از تحلیل های فضایی GIS و پرسشنامه برای ارزیابی وضعیت موجود، و از مصاحبه نیمه ساختاریافته برای تحلیل دیدگاه خبرگان بهره برده است نتایج نشان می دهد که کیفیت نگهداری و امنیت فضا کیفیت حضور ، نقشی تعیین کننده تر از سرانه کمی فضای سبز در بهبود سلامت روان شهروندان دارد همچنین، یافته ها بیانگر آن است که در اقلیم های مرطوب، مدیریت مبتنی بر تاب آوری اکولوژیک آب و اقلیم پیش شرط اثربخشی نظریات احیای ذهنی است در نهایت، پژوهش با تاکید بر لزوم رعایت عدالت توزیعی در طراحی فضای سبز، راهکارهایی جهت گذار از رویکردهای زینتی به سیاست گذاری های خدمات محور و واکنش گرا به اقلیم ارائه می دهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

علیرضا حسنی لفمجانی

کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی رئیس سازمان سیما و منظر و فضای سبز شهری

�سنی لفمجانی، علیرضا،1404،نقش مدیریت فضای سبز شهری در بهبود سلامت محیطی شهروندان (مطالعه موردی: رشت)،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 مرداد 1404 · همدان