مدل سازی ریاضی فرآیند پرداختکاری با ذرات ساینده مغناطیسی و مقایسه آن با نتایج تجربی

چکیده مقاله

پرداخت کاری با ذرات ساینده مغناطیسی، Magnetic Abrasive Finishing MAF یکی از فرآیندهای پیشرفته ی ماشینکاری است که عمدتأ برای پرداخت عالی Super Finishing استفاده میشود کم بودن نیروی برشی و دمای ماشینکاری حداکثر 200 درجه سانتیگراد ضررورت استفاده از این روش را برای ورق های نازک و لولههای با نسبت طول به قطر زیاد توجیح میکند نتایج حاصل از آزمایشها حاکی از تاثیر قابل توجه پارامترهای پرداختکاری از قبیل اندازه دانههای ساینده، نسبت اندازه دانهها، سرعت دورانی ابزار و زمان پرداختکاری روی صافی سطح نهایی میباشد یکی از مهمترین اهداف در این روش رسیدن به یک نرخ براده برداری معین و یا صافی سطح از پیش تعریف شده است با توجه به زیاد بودن پارامترهای تاثیر گذار، داشتن یک مدل ریاضی که بتواند صافی سطح و نرخ براده برداری را پیش بینی نماید، ضرروری به نظر میرسد در این مقاله یک مدل تحلیلی با فرضیات ساده کننده، جهت پیشبینی نرخ براده برداری و صافی سطح بر اساس تغییر پارامترهای موثر ارائه شده است مقایسه مقدار براده برداشته شده در آزمایشهای تجربی با مقدار پیشبینی شده توسط مدل تحلیلی پیشنهادی، تطابق رضایت بخشی را بین نتایج تجربی و تحلیلی نشان میدهد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

سالار سلیمیان ریزی

دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

عبدالرضا رحیمی

دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

آرمان سلیمیان ریزی

کارشناس مهندسی مکانیک، دانشگاه فنی مشهد

مهرداد وحدتی

دانشیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی

�لیمیان ریزی، سالار و رحیمی، عبدالرضا و سلیمیان ریزی، آرمان و وحدتی، مهرداد،1390،مدل سازی ریاضی فرآیند پرداختکاری با ذرات ساینده مغناطیسی و مقایسه آن با نتایج تجربی،دوازدهمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید ایران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید ایران6 دی 1390 · تهران