چکیده مقاله
در این کار پژوهشی ایجاد تخلخل سطحی روی قطعات پلیمری از جنس پلی متیلمتا اکریلات PMMA جهت استفاده در ایمپلنتها مورد مطالعه قرار گرفتهاست وجود تخلخل در سطح ایمپلنت باعث شکلگیری پیوند مناسبی بین بافت و سطح ایمپلنت و همچنین سهولت در عملیاتی چون پوشش دهی میگردد برای ایجاد تخلخل سوراخهای بسیار ریزی متناسب با الگوی خواسته شده در سطح ایجاد میگردد ویژگی بسیار جالب این روش قابل کنترل بودن میزان و الگوی تخلخل در نقاط مختلف سطح میباشد بطوریکه میتوان بسته به نیاز در بعضی نقاط تخلخل کمتر و در نقاط دیگر تخلخل بیشتری ایجاد نمود در این کار تحقیقاتی با استفاده از یک لیزر CO2 و 100 وات ، اثر سه پارامتر توان لیزر، مدت زمان اثر پرتو و همچنین محل صفحه کانونی لیزر روی قطر، هندسه و دقت ابعادی سوراخهای ایجاد شده در قطعه مطالعه شده است نتایج بدست آمده نشان داد که با کنترل بهینه این سه پارامتر می توان قطعات با تخلخل سطحی مناسبی تولید نمود
کلیدواژهها
نویسندگان
کیوان رحمانی منفرد
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
سید محمود ربیعی
استادیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
علیرضا فتحی
استادیار دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
ابوالفضل علیزاده صحرائی
دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
شیوه ارجاع
�حمانی منفرد، کیوان و ربیعی، سید محمود و فتحی، علیرضا و علیزاده صحرائی، ابوالفضل،1390،مطالعه تجربی پارامترهای موثر در سوراخکاری لیزری پلیمر PMMA جهت ایجاد تخلخل سطحی،دوازدهمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید ایران،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس ملی مهندسی ساخت و تولید ایران6 دی 1390 · تهران