تعیین مناسب ترین روش تجربی برآورد رواناب با استفاده از داده های مشاهداتی ایستگاه های آبسنجی (مطالعه موردی حوضه آبریز رودخانه جامیشان)

چکیده مقاله

استفاده از مدل های تجربی به منظور برآورد رواناب سالانه در حوضه های آبریز مناطق مختلف از دیرباز در مطالعات هیدرولوژی مورد توصیه قرار گرفته است البته کارایی و مناسبت این روش ها در مناطق جغرافیایی مختلف منوط به دستیابی به اطلاعات مورد نیاز و آزمون های مربوطه می باشد و دراین زمینه نظرات و پیشنهاداتی در برخی از حوضه های آبریز ایران ارایه شده است هدف از انجام این تحقیق به کاربستن مدل های تجربی متعدد و انتخاب روش مناسب جهت برآورد رواناب سالانه رودخانه ها و آبراهه ها در یک حوضه آبریز منتخب واقع در منطقه پیرسلمان می باشد بعلاوه این روش می تواند برای محاسبه رواناب حوضه های آبریز مجاور با شرایط اقلیمی مشابه مورد استفاده قرار گیرد برای استفاده از فرمول های تجربی بایستی از ضرایب خاصی استفاده شود که در اکثر موارد تعیین آن مشکل و به قضاوت های علمی و تجربه مطالعات صحرایی ارتباط پیدا می کند تخمین رواناب سطحی بمنظور ارزیابی پتانسیل آب در حوضه، برنامه ریزی برای نگهداری آب و خاک، کاهش خطرات سیل و رسوب در مناطق پایین دست ضروری می باشد روش های مبتنی بر ضرایب رواناب سطحی و رابطه بارندگی و رواناب، بیشتر جنبه محلی داشته و فقط با شرایط خاص فیزیکی و آب و هوایی همان حوضه قابل کاربرد می باشد اما روش های برآورد رواناب با استفاده از کمبود جریان سطحی و مشخصات فیزیوگرافی با در نظر گرفتن عوامل فیزیکی و اقلیمی نتایج قابل قبول تری ارایه می دهند در این راستا برای بررسی بهترین تخمین رواناب به روش تجربی حوضه آبریز رودخانه جامیشان واقع در استان کرمانشاه از آمار ایستگاه آبسنجی موجود استفاده شد، که در این تحقیق مشخص گردید روش تورک با 15 %خطا و روش خوزلا با 20 %خطا ، مناسب ترین برآورداز رواناب را دارا می باشند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

فریبرز یوسفوند

استادیار گروه مهندسی آب، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران

یوسفوند، فریبرز،1394،تعیین مناسب ترین روش تجربی برآورد رواناب با استفاده از داده های مشاهداتی ایستگاه های آبسنجی (مطالعه موردی حوضه آبریز رودخانه جامیشان)،دهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه،اهواز

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دهمین سمینار بین المللی مهندسی رودخانه29 دی 1394 · اهواز