چکیده مقاله
این پژوهش با هدف مدل سازی استراتژی های تاب آوری شهری در مواجهه با بحران ها با استفاده از رویکرد پویایی های سیستم انجام شده است روش تحقیق ترکیبی از مطالعات کتابخانه ای، تحلیل محتوای کیفی و مدل سازی مفهومی است که بدون استفاده از ابزارهای کمی میدانی، به تحلیل روابط پیچیده و غیرخطی میان متغیرها می پردازد در این راستا، ابتدا با مرور نظام مند منابع، متغیرهای کلیدی شناسایی و سپس حلقه های علت و معلولی و بازخوردهای سیستم ترسیم شدند نتایج حاصل از شبیه سازی نشان داد که تاب آوری شهری یک پدیده پویا است که در آن تعامل سرمایه فیزیکی، اجتماعی و نهادی تعیین کننده است یافته ها بیانگر آن است که اگرچه توسعه زیرساخت فیزیکی در کاهش خسارات موثر است، اما سرمایه اجتماعی و مشارکت مردمی نقش حیاتی تری در کاهش زمان واکنش و تسریع بازگشت به وضعیت عادی ایفا می کنند همچنین، شناسایی حلقه های بازخورد مخرب مانند فرسودگی زیرساختی و کاهش بودجه نگهداری هشداری برای سیستم های شهری است تحلیل سناریوها موید آن است که رویکردهای ترکیبی و هوشمند، به ویژه در حوزه های حمل ونقل و مدیریت منابع آب، کارایی بالاتری دارند و شکاف دیجیتال می تواند تاب آوری را به شدت تضعیف کند در نهایت، این مدل به عنوان یک چارچوب تحلیلی برای سیاست گذاران جهت درک پیامدهای بلندمدت تصمیمات و گذار از مدیریت واکنشی به پیشگیرانه ارائه شده است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�رابی، محمد حسن،1404،مدل سازی استراتژی تاب آوری شهری در مواجهه با بحران ها با استفاده از رویکرد پویایی های سیستم،پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری،همدان
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین همایش بین المللی علوم سیاسی، مدیریت، اقتصاد و حسابداری25 مرداد 1404 · همدان