تاثیر فاصله سوراخ از لبه بال و آرایش بهینه آن در رفتار لرزهای اتصال تیر با مقطع کاهش یافته

چکیده مقاله

اتصال DF نوعی اتصال تیر با مقطع کاهش یافته می باشد که به منظور کاهش هزینه ساخت و اجرای ساده تر اتصال RBS، با ایجاد سوراخ هایی بر روی بال تیر به جای برش بال پیشنهاد شده است در این اتصالات با کاهش سطح مقطع قسمتی از تیر در فاصله ای مشخص از اتصال تیر به ستون و تشکیل مفصل پلاستیک در آن ناحیه، یک فیوز شکل پذیر ایجاد خواهد شد که عملکرد قابل قبولی را در برابر بارهای سیکلی از خود نشان می دهد در این مقاله اثرات فاصله سوراخ از لبه بال تیر در اتصال DF، در رفتار لرزه ای اتصال تیر مورد ارزیابی قرار گرفته است بر اساس روابط پیشنهادی FEMA برای انتخاب مدل ها4 حالت در نظر گرفته شد و برای هر حالت 6 نمونه با ایجاد 10 جفت سوراخ روی بال های تحتانی و فوقانی تیر با نرم افزار ABAQUS مدلسازی شد با مطالعه پارامتری که بر روی حداکثر تنش های فون میسز در برستون، نمودارهای کرنش پلاستیک بر حسب فاصله از بر ستون و همچنین منحنی های هیسترزیس نمونه ها صورت گرفت، نشان داده شد که با افزایش فاصله سوراخ از لبه بال، تنش ها و کرنش های پلاستیک حداکثر در فاصله ای دورتر از بر ستون تشکیل شده و عملکرد قابل قبول اتصال از نظر آئین نامه AISC برای اطمینان از رفتار لرزه ای انعطاف پذیر و همچنین کاهش شاخص های خسارت در جوش نفوذی اتصال حاصل می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدامین کسرایی فر

دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره)

حامد عسگران

گروه عمران ، دانشکده فنی و مهندسی، واحد تهران جنوب ، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران ، ایران

محسن یکه فلاح

استاددانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره)

فرخ فروتن

استادیار گروه عمران، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

هادی نعیمی

دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی (ره)

�سگران، حامد و فروتن، فرخ،1398،تاثیر فاصله سوراخ از لبه بال و آرایش بهینه آن در رفتار لرزهای اتصال تیر با مقطع کاهش یافته،اولین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران25 اسفند 1398