مدیریت ریسک بحران حاکم در ساخت وسازهای شهر تهران

چکیده مقاله

پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی – تحلیلی و از انواع تحقیقات کمی و پیمایشی می باشد هدفاین پژوهش مدیریت ریسک بحران حاکم در ساخت وسازهای شهر تهران می باشد جامعه آماری پژوهش، دانشجویان رشته هایعمران، شهرسازی شهر تهران بوده اند که تعداد نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۲۱ نفر محاسبه شد روایی سوالات پرسشنامهتوسط اساتید مورد تایید قرار گرفت، پایایی آن نیز با آزمون آلفای کرونباخ ۰ ۷۴ محاسبه شد جهت تجزیه و تحلیل داده هایحاصل از پرسشنامه، از نرم افزار spss استفاده شده است آزمون کولموگروف اسمیرنوف نرمال بودن داده ها را نشان داد لذا برایبررسی فرضیات پژوهش از آزمون رگرسیون خطی ساده استفاده شده است نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که رعایت اصولمدیریت ریسک با ضریب Beta=۰ ۸۳۱ تاثیر مثبت و معناداری بر کاهش بحران حاکم بر ساختوسازهای شهر تهران دارد همچنین مثبت بودن عدد رگرسیون R=۰ ۹۳۱ به این معناست که رابطه مستقیمی میان رعایت اصول مدیریت ریسک متغیروابسته و کاهش بحران حاکم بر ساخت وسازهای شهر تهران متغیر مستقل وجود دارد

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

پیمان نوری

کارشناسی ارشد مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران

امیرحسین بدرخانی

کارشناس ارشد عمران گرایش مدیریت ساخت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران جنوب

مهدی حیدری

دانشیار دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران

�درخانی، امیرحسین،1400،مدیریت ریسک بحران حاکم در ساخت وسازهای شهر تهران،هفتمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات هفتمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران9 خرداد 1400 · تهران