سکونتگاه غیررسمی بسترساز ناهنجاری های اجتماعی

چکیده مقاله

پیدایش اسکان غیر رسمی گویای وجود موانع ساختاری و ناکارآمدی سیاست های کنونی در تامین مسکن و خدمات رسانی لازم مرتبط با آن برای اقشار کم درآمد شهری در سطح کلان است همچنین در سطح خرد نیز ضعف مدیریت شهری, وجود منابع نامشروع گروه های ذی نفع و ذی نفوذ محلی و برخوردهای غیرقانونمند در پذیرش یا رد این سکونتگاه ها، مساله را تشدید نموده است و در راستای حل مسایل این گونه سکونتگاه ها برنامه ریزی دقیق و صحیحی به منظور ساماندهی و توانمندسازی آنها ضرری است گسترش شهرنشینی و شکل گیری نیازهای جدید، برنامه ریزی را از نگاهی فیزیکی کالبدی به سمت توجه بر جنبه های اجتماعی زندگی شهری معطوف نموده است تحت تاثیر این نیازها و آگاهیهای جدید، مفاهیم نوینی در قلمرو برنامه ریزی و توسعه شهری مطرح شده است توسعه شهری نیازمند سرمایه های مختلفی از جمله سرمایه اجتماعی است که ایجاد، حفظ و غنابخشی به آن از اهداف اصلی توسعه شهری به شمار می آید نتایج نشان می دهد سکونتگاه های غیررسمی، ناحیه های نابسامانی هستند که در اغلب شهرهای بزرگ و میانی کشور شکل گرفته و گسترش یافته اند در ایران در مواجهه با این نواحی، تاکنون راهکارهای مختلفی امتحان شده است؛ تخریب، جابجایی، مکان و خدمات، بهسازی، توانمندسازی از جمله این راهکارها بوده اند اما، هیچ کدام از راهکارهای ذکر شده، نتوانسته اند منجر به سامان دهی پایدار این محله ها شوند

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

محمدصادق بودلائی

گروه گرافیک دانشگاه جامع علمی کاربردی فرهنگ و هنر واحد۱۸ تهران

مریم پناهی

کارشناس ارشد، علم اطلاعات و دانش شناسی، مطالعات کتابخانه های عمومی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال

مهدی رنجبر

کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلامشهر

پناهی، مریم و رنجبر، مهدی،1401،سکونتگاه غیررسمی بسترساز ناهنجاری های اجتماعی،یازدهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی مکانیک، ساخت، صنایع و مهندسی عمران25 اردیبهشت 1401