یک روش جدید از مدیریت شهری و حقوق شهروندی

چکیده مقاله

از مباحث قابل توجه در حوزه دانش پژوهی و فعالیت های اخیر مراحل مختلف بازسازی نئولیبرالی هستند که دموکراسی را مورد تهدید قرار می دهند بگونه ای که حتی جغرافیدانان و محققان علوم اجتماعی نیز موکدا اظهار داشته اند که بازسازی های اقتصادی و سیاسی شهرها تاثیرات منفی بر حق رای شهرونشینان دارد در اکثر تحقیقات و یادداشت های اخیر نیز پاسخ های پیشرونده ای به این تصرف غیرقانونی امتیازات در شهرها داده شده است یکی از این گرایش های متداول جذبه ایده حقوق شهری بعنوان راهی برای پاسخ دادن به شهرونشینی نئولیبرالی و توانمندسازی هرچه بهتر شهرونشینان است در این مقاله به بحث درباره این موضوع می پردازیم که با وجود عهد و پیمانی که در ماهیت حقوق شهری وجود دارد، با این حال، توجه به این ایده در پیشینه های تحقیقاتی این ایده هم بلحاظ نظری و هم بلحاظ سیاسی شهود چندانی ندارد اما در این مقوله اینکه ۱ حقوق شهری شامل چه حقوقی است و اینکه ۲ چطور مسائل فعلی عدم حق رای را می پذیرد، نامشخص است در این مقاله با فرض مطالعه و تحلیل دقیق ریشه های فکری این ایده یعنی مطالعه کاوش های لوفور، به مسئله حقوق شهری می پردازیم چنین می پنداریم که حقوق شهری در فرضیه لوفور از آنچه در پیشینه های تحقیقاتی فعلی مطرح می گردد، رادیکالی تر، پرمسئله تر و نامشخص تر به نظر می رسد با این فرضیه نتیجه گیری می نماییم که حقوق شهری پتانسیل متمایزی برای مقاومت در برابر تهدیدات فعلی برای حق رای شهری ارائه می دهد اما با این وجود، نوش دارو نیست و نباید بعنوان یک راه حل کامل برای حل مسائل فعلی بلکه بعنوان راه گشایی برای سیاست های شهری جدید به حساب بیاید یعنی آنچه که آن را سیاست هایی در قبال ساکنان شهر می نامیم