چکیده مقاله
مسکن اجتماعی به عنوان یکی از مهمترین ابزارهای سیاستگذاری برای ارتقای رفاه اجتماعی و تامین مسکن مناسب و مقرونبهصرفه برای اقشار کمدرآمد شناخته میشود این پژوهش با روش مطالعات کتابخانهای به بررسی و ارزیابی سیاستهای مسکن اجتماعی و تاثیر آنها بر دسترسی اقشار کمدرآمد به مسکن پرداخته است منابع مورد بررسی شامل مقالات علمی، گزارشهای سازمانهای بینالمللی و مطالعات موردی از کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه میباشد یافته ها نشان میدهد که سیاستهای ترکیبی، شامل حمایتهای مالی مستقیم، ارائه تسهیلات اعتباری و تشویق مشارکت بخش خصوصی، بیشترین نقش را در بهبود دسترسی به مسکن ایفا میکنند این سیاستها با ایجاد ثبات در بازار مسکن و کاهش فشارهای مالی بر اقشار آسیبپذیر، زمینه های بهبود کیفیت زندگی آنها را فراهم میآورند با این حال، چالشهایی نظیر ناکارآمدی در اجرا، کمبود منابع مالی، و عدم هماهنگی میان نهادهای مرتبط، موجب کاهش اثربخشی سیاستهای مسکن اجتماعی شده است همچنین تفاوتهای فرهنگی، اقتصادی و ساختاری میان کشورها بر نحوه اجرا و موفقیت این سیاستها تاثیرگذار است پژوهش حاضر اهمیت طراحی سیاستهای جامع، منسجم و متناسب با شرایط بومی را تاکید کرده و ضرورت تقویت سازوکارهای نظارتی و مشارکت فعال تمامی ذینفعان را برجسته میسازد همچنین محدودیتهای روششناسی مرتبط با استفاده از دادههای ثانویه مطرح شده و پیشنهاد شده است که تحقیقات آتی با رویکردهای میدانی و نمونهکاوی به تعمیق این موضوع بپردازند نتایج این مطالعه میتواند راهنمای مفیدی برای سیاستگذاران و برنامهریزان در حوزه مسکن اجتماعی باشد تا با اتخاذ راهکارهای هدفمند، دسترسی اقشار کمدرآمد به مسکن پایدار و مناسب را تضمین کنند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�زاقی، محمدحسن،1404،ارزیابی سیاست های مسکن اجتماعی و تاثیر آن بر دسترسی اقشار کمدرآمد به مسکن،نهمین همایش بین المللی پژوهش های شاخص در مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات نهمین همایش بین المللی پژوهش های شاخص در مدیریت، حسابداری، بانکداری و اقتصاد28 اردیبهشت 1404 · مشهد