چکیده مقاله
با وجود گسترش فرم های نو در معماری معاصر ایران کیفیت های ادراک پذیر و زنده فضا کمتر به صورت نظام مند و تحلیلی مورد بررسی قرار گرفته اند هرچند آثار رضا دانشمیر اغلب به عنوان نمونه هایی سیال، پویا و ارگانیک معرفی می شوند، تبیین این ویژگی ها در چارچوبی نظری و منسجم کمتر محل توجه بوده است از این رو پرسش اصلی این پژوهش آن است که اصول نظری «ساختار زنده» کریستوفر الکساندر چگونه در سازمان فضایی و پویایی فرم آثار دانشمیر بازتاب یافته اند هدف این پژوهش تحلیل نحوه تجلی اصول ساختار زنده الکساندر در سازمان فضایی و پویایی فرم سه اثر شاخص رضا دانشمیر و در نهایت، استخراج الگویی زمینه محور برای تبیین معماری زنده در بستر معماری معاصر ایران است این پژوهش با رویکردی کیفی و از نوع تحلیلی تبیینی و براساس مطالعه موردی تطبیقی انجام شده است داده ها از طریق مطالعات اسنادی و تحلیل دیداری فضایی سه پروژه منتخب دانشمیر گردآوری و بر پایه اصول پانزده گانه ساختار زنده الکساندر تحلیل شده اند در مرحله پایانی تحلیل تطبیقی یافته ها امکان استخراج الگوی غالب تحقق معماری زنده در سازمان فضایی و پویایی فرم این آثار را فراهم کرده است یافته ها نشان می دهند که دانشمیر از طریق به کارگیری سلسله مراتب، چندمرکزی، مرزهای ضخیم، تراکم های موضعی و مقیاس بندی تدریجی فضاهایی خلق می کند که با ادراک حسی و تجربه انسانی هماهنگ اند این امر بیانگر تحقق عملی مفهوم ساختار زنده در معماری معاصر ایران و فراهم کردن بستری برای فهم پویایی فرم فراتر از زیبایی شناسی صرف است
کلیدواژهها
نویسندگان
زینب زارچی حبیب آبادی
دانشجوی ارشد روانشناسی بالینی گروه روانشناسی واحد خمینی شهر دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر، ایران
مهناز طالبی
گروه معماری واحد اردبیل دانشگاه آزاد اسلامی اردبیل ایران
فاطمه ایزدی
استادیار گروه روانشناسی واحد خمینی شهر دانشگاه آزاد اسلامی خمینی شهر ایران
پیمان فتح اله زاده اردبیلی
دانشجوی دکتری معماری
شیوه ارجاع
�البی، مهناز و فتح اله زاده اردبیلی، پیمان،1405،تحلیل پویایی فرم و تجلی ساختار زنده در آثار رضا دانشمیر بر اساس نظریه کریستوفر الکساندر،پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات پانزدهمین کنفرانس بین المللی ایده های راهبردی در معماری، عمران و شهرسازی ایران28 اردیبهشت 1405 · مشهد