چکیده مقاله
بهسازی لرزه ای سازه ها در مناطق زلزله خیز مانند ایران، به دلیل ضعف ژئوتکنیکی خاک و خسارات زلزله های اخیر مانند بم و کرمانشاه ، چالش اصلی مهندسی عمران است این مطالعه با هدف بررسی کاربرد فناوری های نوین نانومواد، دیجیتال سازی هوشمند، هوش مصنوعی و روش های سبز صفر کربن در بهبود رفتار خاک و بنیان سازه ها از رویکرد ژئوتکنیکی انجام شد روش تحقیق شامل بررسی ادبیات گسترده، مدل سازی عددی با نرم افزارهایی مانند FLAC و NLGSS_Shahri و تحلیل داده های آزمایشگاهی و میدانی مانند پروژه سد نعمت آباد و رکوردهای زلزله آواج بود یافته ها نشان داد که نانومواد نانوسیلیس و نانوآلومینا مقاومت برشی خاک را تا ۵۰% افزایش و روانگرایی را کاهش می دهند؛ دیجیتال سازی با IoT و AI دقت پیش بینی شکست بنیان را تا ۴۰% بهبود می بخشد؛ و مواد سبز بیو سیمان و بازیافتی انتشار کربن را ۴۰% کم می کنند نتایج حاکی از پتانسیل بالای این فناوری ها در افزایش تاب آوری سازه های ایرانی است و پیشنهاد می شود برای پروژه های ملی مانند ساختمان های بلند و lifeline ادغام شوند این رویکرد نه تنها ایمنی را ارتقا می دهد، بلکه هزینه ها و اثرات زیست محیطی را کاهش می دهد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اکری زیارتی، میلاد،1404،کاربرد فناوری های نوین در بهسازی لرزه ای سازه ها با رویکرد ژئوتکنیک،پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی و فناوری اطلاعات
ارائهشده در
مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی مهندسی و فناوری اطلاعات30 آبان 1404