چکیده مقاله
زبان فارسی، به عنوان یکی از زبان های کهن و زنده جهان، همواره در تعامل با عوامل اجتماعی و فرهنگی دچار دگرگونی های ساختاری و واژگانی بوده است با گسترش ارتباطات، رسانه ها و دگرگونی در الگوهای فرهنگی جامعه ایرانی، ساخت و دستور واژه ها نیز از پویایی قابل توجهی برخوردار شده است مسئله ی اصلی این پژوهش بررسی چگونگی تاثیر تحولات اجتماعی و فرهنگی بر دستور زبان و ساختمان واژه های فارسی در دوره ی معاصر است هدف پژوهش تحلیل روابط متقابل میان عوامل فرهنگی مانند ارزش ها، آموزش، رسانه و سبک زندگی و پدیده های زبانی نظیر ساخت واژه، ترکیب سازی، و گرایش به واژه های بیگانه به منظور شناخت روند تغییر در زبان فارسی امروز می باشد روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی است و داده ها از منابع مکتوب متون ادبی، مطبوعات، و متون دیجیتال و گفتار روزمره گردآوری و به صورت کیفی تحلیل شده اند یافته ها نشان می دهد که دگرگونی های فرهنگی و اجتماعی نظیر تحول در نقش های جنسیتی، رشد فناوری، و جهانی شدن سبب تغییر در الگوهای واژه سازی فارسی شده است؛ ازجمله افزایش وام واژه ها، پیدایش ترکیبات نو، و کاهش کاربرد برخی ساخت های سنتی نتیجه گیری این است که زبان فارسی در برابر تحولات اجتماعی و فرهنگی از خود سازگاری و انعطاف نشان داده و این تغییرات اگرچه گاه موجب فاصله گرفتن از معیارهای کلاسیک می شود، اما پویایی و زنده بودن زبان را نیز تضمین می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
کیخایی، میلاد و میر، کوثر و صالح زهی، محمدعدنان،1404،دستور و ساختمان واژه ها؛ تاثیرات اجتماعی و فرهنگی بر زبان فارسی،بیست و سومین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات بیست و سومین کنفرانس بین المللی زبان، ادبیات، فرهنگ و تاریخ30 آبان 1404 · تهران