چکیده مقاله
حفاری جهت دار به روش لغزشی به دلیل چالش های عملیاتی کمتر و هزینه پایین تر نسبت به تکنولوژی RSS در توسعه چاه های افقی و جهت دار در کشور ایران کاربرد فراگیر دارد اما افزایش نیروی اصطکاک میان رشته حفاری و دیواره چاه در این روش باعث کاهش انتقال وزن به مته، ناپایداری، گشتاور، افت سرعت حفاری و محدودیت در طول قابل حفاری می شود ضرورت این پژوهش ارائه چارچوبی یکپارچه برای سنجش کمی اصطکاک و انتخاب راهکارهای کاهش آن در شرایطی است که هندسه مسیر دینامیک رشته و ویژگی های سیال به صورت همزمان بر رفتار تماس اثر می گذارند هدف مقاله، مرور تحلیلی مدل های ارزیابی از رویکردهای کلاسیک محاسبه گشتاور و کشش تا مدل های دینامیکی و روش های وارون سازی بر پایه داده های سطحی و نیز بررسی روش های کاهش اصطکاک شامل به کارگیری ارتعاش محوری درون چاهی و القایی از سطح، بهینه سازی مسیر و شدت خم و طراحی سیال با تاکید بر روانکاری و تمیزکاری است جمع بندی نتایج نشان می دهد ترکیب مسیر هموار، سیال با روانکاری ارتقاء یافته و مدیریت دینامیک رشته همراه با جایابی سنجیده ابزار و پایش پیوسته، موثرترین راهبرد برای کاهش پایدار اصطکاک و افزایش وزن موثر روی مته است؛ همچنین استفاده از مدل های کالیبره شده با داده های واقعی و آزمون های تشخیصی، کوتاه فاصله میان پیش بینی و میدان را کاهش داده و امکان تصمیم گیری تطبیقی در حین عملیات را فراهم می کند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�میری، کامران و میر عباسی، سیدمرتضی،1404،مرور تحلیلی مدل های ارزیابی و کاهش نیروی اصطکاک در حفاری جهت دار به روش لغزشی،چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت29 آبان 1404 · تهران