چکیده مقاله
هیدروژل ها ساختارهایی پلیمری با آرایش سه بعدی و پیوندهای عرضی هستند که توانایی بالایی در جذب آب و مایعات زیستی، حتی تحت فشار از خود نشان می دهند این مواد بدون آنکه در محیط حل شوند قادر به جذب مقادیر زیادی از آب هستند و به دلیل بافت نرم و خاصیت آب دوستی شان شباهت زیادی به بافت های زیستی طبیعی دارند هیدروژل ها به روش های شیمیایی یا فیزیکی شبکه ای می شوند توجه روزافزون به هیدروژل های فیزیکی ناشی از سادگی فرایند و عدم نیاز به شبکه سازهای شیمیایی است در حالی که هیدروژل های شیمیایی به دلیل استحکام مکانیکی بالا مورد توجه قرار دارند همچنین، نمونه های طبیعی این مواد به دلیل زیست سازگاری، زیست تخریب پذیری، غیرسمی بودن و دسترسی آسان نسبت به نمونه های سنتزی بسیار ارزشمند هستند در این پژوهش با هدف شناسایی دقیق هیدروژل ها، دسته بندی آنها بر اساس ترکیب، ساختار، بار الکتریکی، پاسخ دهی به محرک ها و نوع اتصال عرضی انجام شده و کاربردهای متنوع آنها در حوزه هایی مانند مهندسی بافت، داروسازی، زیست پزشکی، عدسی های تماسی، کشاورزی، بسته بندی و تصفیه زیست محیطی بررسی شده است تمرکز ویژه این مطالعه بر هیدروژل های نانوکامپوزیتی است که با افزودن نانوذراتی چون نانولوله های کربنی، نانوذرات سرامیکی یا معدنی خواص مکانیکی، زیستی و عملکردی آنها به طور محسوسی تقویت می شود نتایج نشان می دهد هیدروژل های نانوکامپوزیتی به دلیل پایداری ساختاری، تورم کنترل شده، پاسخ پذیری به شرایط محیطی و زیست سازگاری بالا گزینه ای بسیار کارآمد برای توسعه داربست های زیستی، سامانه های دارورسانی هوشمند و کاربردهای حساس زیست پزشکی محسوب می شوند
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
مهدیانی، علی و سراج، سعید،1404،هیدروژل ها انواع روش های سنتز خواص مشخصه یابی و کاربردها،چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنگره بین المللی دانشجویان مهندسی شیمی و صنعت نفت29 آبان 1404 · تهران