چکیده مقاله
ایپوگرافی که مانند بسیاری از واژگان دیگر از غرب وارد زبان فارسی شده است معادل کلمه حروف نگاری و یکی از مطرح ترین مباحث حوزه گرافیک در ایران می باشد گفتمان و کاربرد کلمه تایپوگرافی، آن را اندکی از اصل و ریشه غربی خود دور می کند اما هویت و ادراک کلی از این کلمه همان فرم و ظاهر نوشتار است که در آثار گرافیکی نقش بارزی به عهده دارد نوشتار که تابع یک نظام ساختارگرای قراردادی است به ندرت از اقدامات ساختارگریز و خلاقیت فردی تبعیت می کند مگر آنجا که فرم بر محتوا ارجح شود در این پژوهش که از نظر نوع، کیفی و از نظر روش تحلیل محتوایی است در صورتی که جمع آوری اطلاعات خود را از راه اسنادی و کتابخانه ای بدست می آورد سعی می شود بین نوعی خاص از تایپوگرافی که بداهه و دور از انتظار معمول است با نظریات ساختارشکنی ارتباط برقرار سازد و در این راستا از هنرمندانی مانند قباد شیوا، رضا غابدینی، ساعد مشکی، کوروش قاضی مراد، مهدی سعیدی و بیژن صیفوری مورد مطالعه قرار می دهد
نویسندگان
شیوه ارجاع
چراغی، سمانه و حمیدی، حمید،1398،تایپوگرافی های بداهه در آثار گرافیک ایران به مثابه ساختارشکنی،چهارمین کنفرانس بین المللی نوآوری وتحقیق در علوم مهندسی(ICIRES ۲۰۱۹)
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی نوآوری وتحقیق در علوم مهندسی(ICIRES ۲۰۱۹)20 آبان 1398