چکیده مقاله
دوست داشتن و عشق، امری مقدس، آسمانی و الهی است و این امر الهی در همه انسان ها بصورت فطری و ذاتی وجود دارد، این عشق می توانددر روابط بین انسان ها نمود و تجلی پیدا کند، مانند عشق و علاقه انسان به پدر، مادر، خواهر، برادر، همسر و طبیعتا این امر بالذات خوب ومطلوب و این انرژی عظیم نهفته در انسان باید به نوعی مدیریت گردد تا قدرت فوق العاده آن نه تنها موجب تخریب انسان و انسانیت نشود بلکهدر این راستا برای عروج و تعالی انسان، این پتانسیل بتواند کارگشا باشد، عشق با قدرتی که دارد می تواند مغز و اراده انسان را تحت الشعاع قراردهد و همین نکته ای است که می تواند مفید و سودمند باشد یا ویرانگر و آسیب رسان بنابراین در این مسیر باید همواره احتیاط های لازم راداشته و از فرامین دین و عقل و انسانیت در کلیه رفتار هایمان استفاده نماییم، تا بتوانیم این محبت و عشق را به زیبایی و به نحوی مطلوبمتجلی سازیم
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
موژان، مریلا و یزدان بخش، علی اصغر،1402،تاثیر عشق و محبت بر مغز و اراده،دوازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزش�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دوازدهمین کنفرانس بین المللی پژوهش های نوین در روانشناسی، علوم اجتماعی، علوم تربیتی و آموزشی18 اسفند 1402