چکیده مقاله
درختان کهن سال نقش مهمی در حفظ ساختار جنگل و تداوم زادآوری دارند و با آغاز دوره کهن سالی، به منابع ژنتیکی با ارزشی تبدیل می شوند این درختان به علت تحمل شرایط نامساعد محیطی و چالش های بوم شناختی، می توانند به عنوان تاریخ زنده ای برای مطالعه استفاده شوند درختان کهن سال به عنوان منابع ذخیره ای کربن شناخته می شوند و نقش بسزایی در تثبیت خاک دارند شناسایی دقیق این درختان برای ثبت به عنوان آثار طبیعی ملی و جهانی و حفظ آنها اهمیت ویژه ای دارد این مطالعه با استفاده از روش های کتابخانه ای و بررسی منابع چاپ شده به بررسی نقش و ویژگی های درختان کهن سال پرداخته است مهمترین گونه های درختان کهن سال شامل ارس، چنار، بنه، داغداغان، آزاد، بلندمازو، گردو و بلوط ایرانی است که به ترتیب شامل ۵۲، ۹۸، ۳۰، ۲۸، ۲۴، ۱۸، ۳۰ و ۱۲ اصله درخت است درختان انارشیطان، افراکیکم، انبه، انجیلی، اوجا، زیتون، سرو شیراز، شیردار و گز دارای کمترین فراوانی هستند که برای هر کدام برابر با یک اصله درخت است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
ویسی، زهرا و اعتماد، وحید و جوانمیری پور، محسن،1403،بررسی اهمیت و نقش درختان کهنسال و دیرزیست در اکوسیستمهای طبیعی و جنگلی،ششمین همایش ملی جنگل ایران،کرج
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین همایش ملی جنگل ایران4 دی 1403 · کرج