چکیده مقاله
نور به عنوان نمادی از وجود خداوند ، که همیشه در معماری اسلامی حضوری ذاتی دارد ، مورد بحث قرار گرفته است به دلیل تابش نور الهی به بعد مادی ، یعنی مکان روح انسان ، انسان به رشد و تکامل معنوی دست می یابد بنابراین برای انعکاس این تمثیل در معماری اکثر بناهای مذهبی ، نور به عنوان عنصری روشن و مستقل از سایر عناصر است و از مفاهیمی در ساختمان استفاده می شود تا شعاع آن به وضوح در داخل بدنه ماده و اندازه تاریک قابل مشاهده باشد در ذهن او ، تصاویر را کامل می کند و با این عمل ، به نوعی خلسه می افتد که نتیجه آن حس نزدیکی به منبع و قرار گرفتن در درون آن است در این مقاله به نقش نور در معماری ایرانی پرداخته شده است به دلیل مضامین نمادین و جنبه های عملکردی ، نورپردازی همیشه یکی از مهمترین عناصر در طراحی ساختمان در نظر گرفته شده است مطالعه موردی خانه داد یزد بوده است یکی از عوامل فعال هنگام حضور خانه داد یزد که به عنوان بهترین هتل یزد از نظر مسافران می باشد ، وجود نور کم و تاریک است زمان در فضای معماری به حرکت مشاهده گر و ورود به فضا با حرکت ناظر بستگی دارد بنابراین ، با ترویج حس حرکت ، نور یک ویژگی در جهت هماهنگی نور و حرکت زمان دراین فضا است در این مقاله ، نتیجه گرفته شده که خصوصیات فضایی نور در القای حس مکان مهم بوده و با تقسیم بندی فضا ، خود فضا را در برگرفته است
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
فرج زاده ذوالبین، فائزه و سهیلی وند، لیلا،1402،القای حس مکان توسط نور در خانه های ایرانی ( نمونه موردی ؛خانه داد یزد)،اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات اولین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی20 تیر 1402