چکیده مقاله
برایی بالابردن میزان میرایی سامانه های جدا ساز لرزه ای لاستیکی فولادی استفاده از هسته های چهارگانه با قطر ۵۰ میلیمتر بر روی شعاع ۱۲۰ میلیمتری از مرکز جدا ساز به جای هسته مرکزی ۱۵۰میلیمتری پیشنهاد گردید که افزایش میرایی از حدود ۱۰ درصد به ۲۰ درصد را به دنبال داشت هدف اصلی در این پژوهش بالابردن میزان میرایی توسط سامانه جداساز لرزه ای به وسیله افزایش در قطر هسته ها و قطر سامانه از حدود ۲۰ درصد به ۳۰ درصد می باشد در این مطالعه از نرم افزار شبیه ساز آباکوس مبتنی بر روش اجزای محدود برای مدل سازی نمونه ها و منحنی هیسترزیس برای نشان دادن مفهوم انرژی و همچنین برای میرایی ازرابطه پیشنهادی جاکوبسن استفاده شده است با مقایسه چهار نمونه مدلسازی شده به این نتیجه می رسیم که افزایش ابعاد سامانه و قطر هسته ها همیشه موجب افزایش میرایی و جذب انرژی بیشتر نخواهد شد و رفتار سامانه جداساز لرزه ای با هسته های چندگانه تحت تاثیر میزان سطح اشغال هسته های سامانه قرار دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
حسن نعیمی منفرد
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران ، دانشکده عمران و منابع زمین ، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران ، ایران
جعفر عسگری مارنانی
استادیار گروه مهندسی عمران ، دانشکده عمران و منابع زمین ، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران ، ایران
فرخ فروتن
استادیار گروه مهندسی عمران ، دانشکده عمران و منابع زمین ، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران ، ایران
شیوه ارجاع
نعیمی منفرد، حسن و عسگری مارنانی، جعفر و فروتن، فرخ،1403،ارزیابی رفتار سامانه جداساز لرزه ای لاستیکی _فولادی با هسته های چندگانه،دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرساز�
ارائهشده در
مجموعه مقالات دومین کنفرانس بین المللی تحقیقات پیشرفته در مهندسی عمران، معماری و شهرسازی20 آبان 1403