چکیده مقاله
مقدمه: پیشنهاد بررسی وضعیت کیفیت زندگی پرستاران در ابعاد مختلف از آنجایی که ایشان عاملی اصلی در ایجاد آرامش جامعه می باشند و از آن گذشته فشار روانی بسیاری را متحمل می شوند، توسط متخصصان مطرح گردیده است از عوامل افزایش دهنده کیفیت و سلامت زندگی می تواند تاب آوری باشد عواملی که باعث تفاوت در واکنش به عوامل تنش زا می شوند، می توانند بر قدرت استقامت و تاب آوری افراد تاثیر بگذارند بنابراین در پژوهش حاضر تاثیر آموزش گروهی مدیریت پرخاشگری بر افزایش میزان تاب آوری پرستاران بیمارستان شهید کامیاب بررسی شده است روش: روش مطالعه نیمه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود روش نمونه گیری بصورت تصادفی چند مرحله ای بود از تمام پرستاران شاغل و فعال بیمارستان شهید کامیاب، یک بخش انتخاب شد با بهره گیری و تکمیل پرسشنامه تاب آوری دیویدسون 30 نفر که دارای کمترین نمرات تاب آوری بودند، انتخاب شدند مشارکت کنندگان به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند ابزار پژوهش پرسشنامه پرخاشگری تاب آوری کانر و دیویدسون بود گروه آزمایش ده جلسه چهل و پنج دقیقه ای، هر هفته یک بار در جلسات گروه درمانی مدیریت پرخاشگری با رویکرد عقلانی هیجانی، مشارکت نمودند در حالی که گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد نتایج: یافته ها نشان دادند که تاب آوری گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه افزایش یافته است نتیجه گیری نهایی: می توان گروه درمانی جلسات مدیریت پرخاشگری با رویکرد عقلانی را بعنوان روشی موثر برای افزایش، تاب آوری پرستاران در نظر گرفت
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�جاعی، حسن و بشیری، زهره و شجاعی، حسین و صداقتی، فاطمه،1399،بررسی تاثیر گروه درمانی مدیریت پرخاشگری(رویکرد عقلانی هیجانی) بر تاب آوری پرستاران،چهارمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت27 آبان 1399