چکیده مقاله
مقدمه و هدف :سازگاری زناشویی از شاخصهای مهم رضایت فرد از زندگی است هرگونه تعارض، ناسازگاری درمتغیرهای مرتبط با رابطه زناشویی، میتواند به آشفتگی و مشکلات زناشویی منتهی گردد از سوی دیگر، کیفیترابطه جنسی ، بر کیفیت زندگی زناشویی آن ها به شدت تاثیر گذار است بنابراین بررسی عوامل و مداخلاتی کهبر سازگاری زناشویی و صمیمیت جنسی افراد تاثیر می گذارد، از اهمیت بسزایی برخوردار است پژوهش حاضر بهمنظور بررسی اثربخشی زوجدرمانی گروهی یکپارچه نگر بر سازگاری زناشویی و صمیمیت جنسی زوجین متقاضیطلاق انجام شد روش پژوهش :این پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل نابرابر بود جامعه تحقیق شامل ۳۲ نفر از زوجین متعارض مراجعه کننده به دادگاه های خانواده شهر مشهد بود که ۱۶ نفر درگروه آزمایش و ۱۶ نفر در گروه گواه گمارش شدند اعضای گروه آزمایش تعداد ۸ جلسه مداخله زوج درمانی گروهیبا رویکرد یکپارچه نگر را دریافت کردند، اما برای اعضای گروه گواه مداخله خاصی ارائه نشد قبل و بعد از اجرایمداخله، پرسشنامه های سازگاری زناشویی اسپانیر و پرسشنامه صمیمیت زوجین اولیا ۱۳۸۵ توسط گروه نمونهتکمیل شدند یافته ها : تحلیل کوواریانس چندمتغیره در نرم افزار spss ۲۱ نشان داد که در پس آزمون، سازگاریزناشویی و صمیمیت جنسی آزمودنی های گروه آزمایش نسبت به آزمودنی های گروه گواه، افزایش معناداری داشتهاست نتایج :یافته های پژوهش موید این مهم است که زوج درمانی گروهی یکپارچه نگر باعث بهبود سازگاریزناشویی و صمیمیت جنسی زوجین متعارض می شود
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�اقرزاده گلمکانی، زهرا و فرهادیان، حمیده و بهنام طلب، الهام،1401،بررسی اثربخشی زوج درمانی گروهی یکپارچه نگر بر سازگاری زناشویی و صمیمیت جنسی زوجین متقاضی طلاق،یازدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت
ارائهشده در
مجموعه مقالات یازدهمین کنفرانس بین المللی بهداشت،درمان و ارتقای سلامت17 آذر 1401