الگویی برای حکمروایی محیط زیستی تاب آوری شهری

چکیده مقاله

این مقاله به تحلیل مفهوم حکمروایی محیط زیستی و تاب آوری شهری پرداخته و ارزش آنها را در کاهشچالش های محیط زیستی و ارتقاء پایداری شهری در ایران مورد بررسی قرار میدهد در ابتدا به چارچوبنظری و مدل های اثرگذار برنامه ریزی با هدف توسعه شهرهای تاب آور پرداخته شده است سپس کلانچالش های محیط زیستی مانند اثر تغییر اقلیم بر توسعه شهری، آلودگی های محیطی، تخریب زیستگاه هایطبیعی، بررسی کلی شده و راهکارهایی برای مواجهه و مقابله با این چالش ها ارائه می گردد راهکارهاییمانند افزایش آگاهی مسئولان، تقویت چارچوب مقرراتی و چابکی ساختار سازمانی در زمینهشاخص های حکمروایی خوب همچون شفافیت، پاسخگویی و مشارکت، تقویت همکاری های بین المللیو استفاده از تجربیات و دانش آنها در زمینه مدیریت تاب آوری شهری، بهره گیری از فناوری های نوین ودیجیتال مانند سیستم های نظارت دیجیتالی و ابزارهای مدیریت هوشمند در جهت تغییرات محیط زیستیبا استفاده از حسگرهای هوشمند جهت پیشبینی و کنترل بحران، و در نهایت، به روزرسانی و تجمیعمجموعه قوانین کشور در جهت کاهش تعداد قوانین ولی رسیدن به قوانین الزامی روز همچون قانون تضادمنافع، منجر به ایجاد شهرهای تاب آور و حکمروایی محیط زیستی پایدار می شود

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

آیدا شیرزادی

دانشجو کارشناسی ارشد مدیریت تنوعزیستی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

مهدی کلاهی

استادیار و عضو هیئت علمی گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

�یرزادی، آیدا و کلاهی، مهدی،1403،الگویی برای حکمروایی محیط زیستی تاب آوری شهری،پنجمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات پنجمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه14 آذر 1403 · مشهد