چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تابآوری کالبدی و نهادی شهر پاوه در برابر زلزله، به بررسی جامع آسیبپذیریهای ساختاری و نهادی این شهر در یکی از مناطق لرزهخیز ایران پرداخته است با بهرهگیری از رویکرد ترکیبی کمی و کیفی، دادههای مکانی GIS ، پرسشنامه های مردمی و مصاحبه با مسئولا محلی مورد تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که شبکه معابر باریک، تراکم بالای بافت فرسوده، مجاورت نامناسب کاربریهای پرخطر با سکونتگاهها و نبود پوشش مناسب پدافند غیرعامل، مهمترین ضعفهای کالبدی محسوب میشوند در بعد نهادی نیز، ضعف در ساختار فرماندهی بحران، نبود هماهنگی میان نهادهای مدیریتی، پایینبودن سطح آموزشهای عمومی و فقدان برنامه جامع مدیریت بحران، از چالشهای اساسی شناخته شد تحلیل شبکه نهادی و دادههای تجربی نشان داد که تعامل موثر میان ساختارهای اجرایی وجود ندارد و عملکرد نهادها بیشتر مبتنی بر اقدامات فردی و غیرساختاری است بر اساس مقایسه با مدلهای نظری و تجربی در ایران و جهان، شهر پاوه در وضعیت شکنندهای از نظر تابآوری ترکیبی قرار دارد در پایان، پژوهش بر لزوم مداخله سیاستگذاران در دو حوزه اصلی: اصلاح ساختار کالبدی با رویکرد مقاومسازی و ارتقاء هماهنگی نهادی با محوریت برنامهریزی مشارکتی تاکید دارد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�سینی، سها،1404،ارزیابی تاب اوری کالبدی و نهادی شهرها در مدیریت سوانح طبیعی (زلزله)، نمونه مورد مطالعه: استان کرمانشاه، شهرستان پاوه،ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه20 اردیبهشت 1404 · مشهد