بررسی شاخصها و سنجه های تاثیرگذار بر پیکربندی فضایی و عملکرد انرژی ساختمان

چکیده مقاله

پیکربندی فضایی یکی از مولفه های بنیادین در طراحی معماری است که نقشی کلیدی در شکلدهی به عملکرد انرژی ساختمان ها ایفا می کند این مقاله با رویکردی تحلیلی و مرور روایتی، به بررسی تاثیر عناصر مختلف پیکربندی فضایی از جمله جهت گیری، فرم کلی، تراکم فضایی، نسبت سطح پنجره به دیوار، چیدمان داخلی، و طراحی بازشوها بر مولفه های اصلی مصرف انرژی در ساختمان ها شامل گرمایش، سرمایش، روشنایی و تهویه می پردازد یافته ها نشان می دهد که تصمیمات مربوط به سازمان دهی فضایی، نه تنها در کاهش بار سامانه های مکانیکی، بلکه در ارتقای کیفیت محیط داخلی و بهره گیری از راهبردهای طراحی غیرفعال موثرند جدول تلفیقی ارائه شده در پایان مقاله، خلاصه ای از شواهد مطالعات پیشین را ارائه می دهد و بر اهمیت هم زمان نگریستن به متغیرهای فضایی و اقلیمی در طراحی انرژی محور تاکید دارد این مطالعه نتیجه می گیرد که بهینه سازی عملکرد انرژی ساختمان ها نیازمند نگرشی تلفیقی، چند معیاره و زمینه محور است که در آن پیکربندی فضایی به مثابه زیرساخت عملکردی انرژی شناخته می شود، نه صرفا قالبی برای سازماندهی عملکردها

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

بنفشه سلمرودی

کارشناسی ارشد معماری و انرژی، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، قزوین، ایران

حسین مدی

دانشیار، گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بین المللی امام خمینی، قزوین، ایران

�لمرودی، بنفشه و مدی، حسین،1404،بررسی شاخصها و سنجه های تاثیرگذار بر پیکربندی فضایی و عملکرد انرژی ساختمان،ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه20 اردیبهشت 1404 · مشهد