چکیده مقاله
این مقاله با هدف تحلیل تاثیر شهرهای هوشمند بر پایداری محیطی و کیفیت زندگی شهروندان با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی انجام شده است جامعه آماری شامل ۶۰۶ شهروند از چهار شهر تهران، مشهد، اصفهان و شیراز به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای و ۶۰ متخصص حوزه های مدیریت شهری، فناوری اطلاعات و توسعه پایدار به روش نمونه گیری هدفمند بوده است داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته، مصاحبه نیمه ساختار یافته و چک لیست مشاهده جمع آوری و با روش های آماری توصیفی استنباطی و تحلیل کیفی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند یافته ها نشان داد همبستگی مثبت و معناداری بین مولفه های شهر هوشمند، پایداری محیطی و کیفیت زندگی وجود دارد تحلیل رگرسیون نشان داد این متغیرها ۹۵% از واریانس کیفیت زندگی را تبیین می کنند نتایج تحلیل سلسله مراتبی حاکی از آن بود که «حمل و نقل هوشمند» و «انرژی هوشمند» مهم ترین شاخص های شهر هوشمند محسوب می شوند داده های عینی نشان دهنده بهبود ۴۲ ۰۰% در شاخص های پایداری محیطی پس از اجرای سیستم های هوشمند بود از سوی دیگر، تحلیل کیفی مصاحبه ها نشان داد «چالش های فنی» و «موانع مالی» اصلی ترین موانع توسعه شهرهای هوشمند هستند مقایسه شهرها نشان داد اصفهان در تمامی مولفه ها بالاترین امتیاز را کسب کرده است این پژوهش موید آن است که توسعه شهرهای هوشمند می تواند به طور همزمان به ارتقای پایداری محیطی و بهبود کیفیت زندگی شهروندان منجر شود، هرچند موفقیت این فرایند مستلزم توجه به چالش های فنی، مالی و فرهنگی است یافته های این مطالعه می تواند چارچوبی ارزشمند برای سیاست گذاران و برنامه ریزان شهری در جهت توسعه پایدار شهرها فراهم آورد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�یخ اعظمی، علی و جعفر صالحی، سمیرا و رجبی، رضا،1404،تحلیل تاثیر شهرهای هوشمند بر پایداری محیطی و کیفیت زندگی شهروندان،ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه،مشهد
ارائهشده در
مجموعه مقالات ششمین کنفرانس بین المللی دستاوردهای خلاقانه معماری، شهرسازی، عمران و محیط زیست در توسعه پایدار خاورمیانه20 اردیبهشت 1404 · مشهد