چکیده مقاله
پژوهش حاضر با هدف اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر بهزیستی روان شناختی و رضایت از زندگی زنان متاهل صورت گرفت روش پژوهش شبه آزمایشی و در قالب پیش آزمون پس آزمون با گروه گواه انجام شد جامعه آماری پژوهش حاضرکلیه آموزگاران زن متاهل در منطقه ۲شهر مشهد در سال تحصیلی ۱۴۰۰ ۱۴۰۱ بودند به منظور انتخاب گروه نمونه، از روش نمونه گیری هدفمند به همراه روش تصادفی ساده استفاده شد بدین ترتیب از بین آموزگارن زن متاهل در منطقه ۲ شهر مشعد، که معیارهای ورود به مطالعه راداشتند ۵۶ نفر به صورت تصادفی ۳۰ نفر انتخاب شده و از طریق جایگزینی تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند هرگروه ۱۵ نفر معیارهای ورود به مطالعه عبارت بود از: ۱ آموزگار زن متاهل شاغل در منطقه ۲ آموزش و پرورش شهر مشهد ۲ داوطلب بودن روان درمانی انگیزشی به مدت ۸ جلسه روی گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه گواه هیچ گونه مداخله ای دریافت نکردند ابزار پژوهش پرسشنامه پرسشنامه بهزیستی روانشناختی ریف ۱۹۸۹ و پرسش نامه کیفیت رضایت و لذت از زندگی اندیکت ۱۹۹۳؛ نقل از تقربی، شریفی، سوکی و تقربی، ۱۳۹۱ بود که اعضای هر دو گروه در مرحله پیش آزمون و پس آزمون، آن را تکمیل کردند نتایج بدست آمده از تحلیل کواریانس چند متغیره نشان داد،روان درمانی انگیزشی به طور معناداری p˂۰ ۰۵ منجر به بهبود بهزیستی روان شناختی و رضایت از زندگی شده بود نتایج حاصل از این پژوهش می تواند راه گشای مشاوران و درمانگران باشد
کلیدواژهها
نویسندگان
شیوه ارجاع
�ارانی، آرزو و صاحبدل، حسین،1401،اثربخشی روان درمانی انگیزشی بر بهزیستی روان شناختی و رضایت از زندگی زنان متاهل،چهارمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران
ارائهشده در
مجموعه مقالات چهارمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی26 تیر 1401 · تهران