بررسی رابطه انگیزش درونی بیرونی با یادگیری و خودشکوفایی در دانش آموزان پسر دوره اول ابتدایی

چکیده مقاله

رابطه انگیزش درونی و بیرونی با یادگیری و خودشکوفایی در دانش آموزان پسر دوره اول ابتدایی یکی از موضوعات جذاب در حوزه روان شناسی تربیتی است انگیزش درونی به انگیزه هایی اشاره دارد که از درون فرد ناشی می شود، مانند علاقمندی به یادگیری، کنجکاوی و رضایت شخصی از انجام فعالیت ها از طرفی، انگیزش بیرونی به مواردی مربوط می شود که از خارج فرد ناشی می شود، نظیر نمرات، جوایز و انتظارات والدین یا معلمان تحقیقات نشان می دهد که انگیزش درونی تاثیر مثبت و مستقیمی بر یادگیری دارد زمانی که دانش آموزان به صورت درونی برانگیخته می شوند، تمایل بیشتری به یادگیری و اکتشاف دارند، که می تواند به توسعه تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله کمک کند این نوع انگیزش می تواند باعث افزایش سطح خودباوری و اعتماد به نفس آنها گردد و در نهایت به فرایند خودشکوفایی منجر شود از طرف دیگر، انگیزش بیرونی نیز نقش مهمی در یادگیری ایفا می کند وقتی دانش آموزان به دنبال دریافت جوایز یا تایید بیرونی هستند، ممکن است تلاش خود را افزایش دهند با این حال، اگر این نوع انگیزش تنها منبع تحریک آنها باشد، ممکن است یادگیری سطحی و کمتری داشته باشند و از لذت یادگیری واقعی دور شوند ترکیب این دو نوع انگیزش در فرایند یادگیری دانش آموزان ضروری است برای مثال، استفاده از سیستم های پاداش در کنار ایجاد محیطی که مسیر یادگیری را برای دانش آموزان جذاب و دلپذیر کند، می تواند به بهبود یادگیری و خودشکوفایی آنها کمک کند در نهایت، ایجاد تعادل میان انگیزش درونی و بیرونی می تواند به رشد عاطفی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان منجر شود و به موفقیت های آینده آنها کمک نماید

کلیدواژه‌ها

نویسندگان

الهه اویسی

کارشناسی ارشد رشته روانشناسی تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زابل

مهرالله سرگلزایی

دکتری روانشناسی، استادیار دانشگاه آزاد

�ویسی، الهه و سرگلزایی، مهرالله،1404،بررسی رابطه انگیزش درونی بیرونی با یادگیری و خودشکوفایی در دانش آموزان پسر دوره اول ابتدایی،دوازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی،تهران

ارائه‌شده در

مجموعه مقالات دوازدهمین همایش ملی تحقیقات میان رشته ای در مدیریت و علوم انسانی31 فروردین 1404 · تهران